Ciechanowski Kazimierz ur. w 1914 r. we Lwowie. Stopnie i tytuły naukowe oraz pełnione funkcje: studia na Wydz. Architektury PL 1933–1939; mgr arch. Lwowskiego Instytutu Politechnicznego –1940 r., nostryfikowany w Gdańsku – 1959 r.; praktykę zawodową odbył odbudowując zniszczenia wojenne 1940–1944; kier. Zakładu Zasad Projektowania 1949–1968; kier. Zakładu Teorii oraz Zakładu Projektowania Podstaw Kompozycji Architektonicznej 1968–1976; kier. Zakładu Podstaw Projektowania 1976–1984; przejście na emeryturę – 1984r.; ważniejsze realizacje: Teatr w Borysławiu (na podstawie projektu zatwierdzonego w Komitecie Sztuki w Kijowie) – 1945 r.; projekt „Dziecięcego świata” w byłej Galerii Mariackiej we Lwowie i projekt kinoteatru tamże; projekt koncepcyjny Placu Młodzieży przy ul. Świdnickiej we Wrocławiu 1947–1950; odbudowa klasztoru OO. Benedyktynów w Tyńcu z prof. Zbigniewem Kupcem; budowa kilku kościołów jako współautor; zaczął realizację świątyni własnego projektu w Ropczyckiej Górze – 1959 r.; doktorat na podstawie pracy: „Epigrafia romańska w Polsce” – 1961 r.; hab. i stanowisko doc. Instytutu Architektury i Urbanistyki PWr. – 1968 r.; wykłady ze „Współczesnej Kultury Plastycznej” i „Propedeutyki Architektury” na wydz.: „Architektury”, „Podstawowych Problemów Techniki” PWr. oraz na Uniwersytecie i PWSSP 1960–1970; czł. komisji Architektonicznej i Urbanistycznej Woj. i Miejskiej RN 1960–1970; trzy kierunki pracy naukowo–badawczej: techniczny (teorii architektury), humanistyczny (historia sztuki) i dydaktyczny (podstawy projektowania). Prace własne publikował w czas. miejscowych i centralnych, umieszczając w nich prace młodszych pracowników swego Instytutu, pełniąc przez 10 lat funkcję red. nacz. ; nawiązał współpracę z konserwatorami zabytków epigrafii Doln. Śląska, w związku z funkcją sekretarza Komisji Historii Sztuki WTN (czł., wiceprzewodniczący); czł. Rady Muzeum Architektury we Wrocławiu, publikując 30 recenzji jego wystaw, zyskując czł. Komisji Architektury PAN w Warszawie i O. we Wrocławiu. Autor mi.in. kilkudziesięciu publikacji, dwóch skryptów, monografii, komunikatów, kilku premiowanych konkursów architektonicznych, wzoru użytkowego. Publikowane komunikaty „Nieznane własności sześcioboku” – 1960 r. i „Fotometryczny odpowiednik refleksji barw” – 1970 r. są oryginalnymi osiągnięciami badawczo–naukowo–odkrywczymi, niezależnie od 10 prac z epigrafii Dolnego Śląska; mimo zaawansowanego wieku współpracuje dalej naukowo z działem Naukowym PWr.