Gostomczyk Mieczysław Adam ur. w 1930 r. w Kosowie. Stopnie i tytuły naukowe oraz pełnione funkcje: mgr inż. – 1966 r.; dr n. t. – 1969 r.; dr hab. – 1976 r.; prof. nadzw. n.t. – 1987 r.; prof. zw. PWr. – 2000 r.; prodziekan Wydz. Inżynierii Sanitarnej 1987–1990; kier. ZB-4 Instytutu Inżynierii Ochrony Środowiska PWr. 1987–1997; specjalista w Powen Zabrze – 1998 r.; prof. Instytutu Podstaw Inżynierii Środowiska PAN Zabrze 1997–1999; kier. Zakładu Ochrony Atmosfery Wydz. Inżynierii i Ochrony Środowiska PCz 1997–1998; kier. Zakładu Ochrony Atmosfery Wydz. Mechaniczno-Energetyczny Instytut Techniki Cieplnej i Mechaniki Płynów PWr. 1999–2002; czł. PZITS od 1978 r.; WTN od 1992 r.; „Kapituły Salonu Dzieł Udanych” Ośrodka Partnerstwa Europejskiego – Dolny Śląsk od 1997 r.; Rady Naukowej Instytutu Podstaw Inżynierii Środowiska PAN w Zabrzu 1999–2002 r.; rzeczoznawca Ministra Ochrony Środowiska i Zasobów Naturalnych (zaśw. Nr 33) od 1988 r.; czł. zespołu red. dwumiesięcznika „Problemy Ekologii” 1997–2001 r.; z-ca przewodniczącego Komisji Problemowej Nr 118 ds. Podstawowych zagadnień jakości powietrza w Polskim Komitecie Normalizacyjnym 1994–1999 r.; czł. Sekcji KBN Inżynieria Środowiska TO7G 1996–1997 r.; czł. Państwowej Rady Ochrony Środowiska 1990–1995 r.; czł. Zespołu Ekspertów Budownictwa, Inżynierii Sanitarnej i Systemów Ochrony Środowiska w MEN 1989–1990 r.; czł. Prezydium Komitetu Inżynierii Środowiska PAN 1987–1989 r.; pełnomocnik Polski w temacie „Opracowanie metod usuwania tlenków azotu z przemysłowych gazów odlotowych” RWPG 1987–1989 r.; czł. Rady Naukowej w Ośrodku Badawczo Rozwojowym Barowent 1983–1989 r. Wypromował 14 dr. n. t.; dr. hab.; 182 prace dyplomowe. Autor 164 prac naukowych, 28 patentów i zgłoszeń, dwóch skryptów i jednej monografii. Opracował następujące technologie oczyszczania gazów odlotowych, wdrożonych w skali przemysłowej: technologię i urządzenia do oczyszczania gazów odlotowych zawierających HF i SiF4 po produkcji mozaiki w Hucie Szkła Wałbrzych w 1978 r.; instalację pilotową do usuwania SO2 i pyłu z gazów odlotowych emitowanych przez spiekalnię Huty Bobrek 1980–1982; technologię i urządzenia do usuwania NOx i mgły H2SO4 z gazów odlotowych emitowanych przy produkcji H2SO4 metodą nitrozową z pełną utylizacją produktów FNF ”Ubocz” – 1982 r.; technologię oczyszczania gazów po trawieniu kryształów w Hucie „Irena” Inowrocław; technologię odsiarczania spalin DAM, wdrożoną w 30 kotłowniach o mocy 2–250 MWt; Technologię odsiarczania spalin WAWO, wdrożona na 2 kotłach w EC Wrocław, 80 i 140 MWt. Odznaczenia: Złoty Krzyż Zasługi; Krzyż Kawalerski O.O.P.