Mielcarzewicz Edward Mieczysław ur. w 1924 r. w Starym Sączu. Pseudonim AK: Budrys. Stopnie i tytuły naukowe oraz pełnione funkcje: studia PWr. inż. wodna – 1950 r.; dr AR Wrocław – 1961 r.; dr hab. PW – 1966 r., prof. – 1973 r.; prof. zw. – 1983 r.; uczestnik „Grupy Naukowo-Kulturalnej” przy Delegaturze Ministra Oświaty – Straż Akademicka – 1945 r.; PWr. – kier. odbudowy 1945–1946; kier. budowy Okręgowa Dyrekcja Dróg Wodnych 1948–1950; projektant Spółdzielnia Inżynierska 1950–1951; kier. pracowni Wrocławskie Biuro Projektów Budownictwa Przemysłowego 1951–1954; nauczyciel akademicki PWr. 1951–1999; w Katedrze Wodociągów i Kanalizacji 1951-1968; kier. Zakładu Zaopatrzenia w Wodę i Usuwania Ścieków 1968–1991; z-ca dyr. Instytutu Inżynierii Ochrony Środowiska 1968–1972, 1975–1977, 1980–1984; dziekan Wydz. Inżynierii Środowiska 1984–1995; ugruntował i poszerzył szkołę „Wodociągi i Kanalizacja” w zakresie metodyki kompleksowego projektowania i optymalizacji systemów zaopatrzenia w wodę i odprowadzania ścieków z aglomeracji miejsko-przemysłowych, identyfikacji i prognozowania sprawności czynnych sieci wodociągowych, badania i prognozowania awaryjności oraz kosztów napraw sieci wodociągowych, w tym na terenie szkód górniczych, podstaw projektowania i eksploatacji infiltracyjnych ujęć sztucznej wody podziemnej. Wypromował 17 dr., dwóch dr. hab., jeden z nich jest prof. tyt. Autor ośmiu książek i skryptów i około 180 publikacji kraj., zagr. i referatów na konferencjach. Odznaczenia: Brązowy Krzyż Zasługi z Mieczami – 1945 r.; Krzyż Armii Krajowej – 1994 r.; Krzyż Kawalerski O.O.P. – 1973 r.; Medal KEN – 1990 r.; Medal PWr. – 2000 r. oraz wieloma odznaczeniami resortowymi i regionalnymi. Szerzej o nim: Złota Księga Nauki Polskiej 2000, Wyd. HELION, s.334–335; Złota Księga Nauk Technicznych 2003, Wyd. HELION, s.261–262.