Bąk Stanisław ur. w 1900 r. się w Tarnobrzegu. Stopnie i tytuły naukowe oraz pełnione funkcje: studia: językoznawstwo polskie i słowiańskie na UJK we Lwowie 1921–1926; st. asystent Katedry Filologii Słowiańskiej w UJK we Lwowie od 1926 r.; nauczyciel jęz. polskiego w Państwowym Gimnazjum w Mikołowie; lata okupacji spędził w rodzinnym Grębowie, gdzie pracował na roli i nauczał na tajnych kompletach; współorganizator Prywatnego Gimnazjum Wiejskiego w Grębowie 1944 r.; adiunkt w Instytucie Filologii Polskiej i Słowiańskiej UWr 1946 r.; dr hab. z językoznawstwa polskiego –1950 r.; prof. zw. na Wydz. Filologicznym UWr – 1961 r. Autor ok. 140. prac naukowych poświęconych dialektologii, historii języka i onomastyce. Do najważniejszych prac należą: „Prace dialektologiczne na Śląsku”, „Dialekty Śląskie”, „Gwary Ludowe na Dolnym Śląsku”, „Mowa polska na Śląsku”, „Zróżnicowanie narzecza śląskiego”, „Próba podziału i charakterystyki dialektów śląskich”. Badał także gwarę małopolską, język Mikołaja Reja, nazwy miejscowe i osobowe na Śląsku i w Małopolsce. Szerzej o nim: „Poradnik językowy”, nr 1(256), 1968 r. wydany przez Opolskie Towarzystwo Przyjaciół Nauk oraz w publikacji „Wydział II Języka i literatury” nr 19, seria B., „Sprawozdania 1981”, wyd. PAN.