Danielski Leon ur. w 1911 r. w Nowym Sączu, zm. w 1984 r. Stopnie i tytuły naukowe oraz pełnione funkcje: inż. dróg i mostów w PL na Wydz. Inżynierii Lądowej i Wodnej – 1938 r.; praca na PL w Katedrze Budowy Mostów do 1941 r.; w czasie okupacji niemieckiej pracował w firmie Siemens Bauunion w Krakowie (do końca wojny); praca w Państwowym Przedsiębiorstwie Budowlanym nr 5 i równocześnie w Katedrze Budowy Mostów w Politechnice Gdańskiej – 1945 r.; adiunkt w Katedrze Budowy Mostów na PWr.; z-ca prof. od 1954 r.; od st. wykładowca – 1961 r.; doc. – 1968 r.; dr pod promotorstwem prof. Adama Mitzela w Instytucie Budownictwa Ogólnego PWr. – 1964 r.; kier. Katedry Budowy Mostów 1960–1962; kier. Zakładu Mostów Stalowych 1968–1975; kier. Zespołu Dydaktycznego w Zakładzie Mostów w Instytucie Inżynierii Lądowej od 1975 r. Autor 24. publikacji dot. zagadnień teorii i technologii mostów stalowych; w tym wymiarowanie mostowych konstrukcji zespolonych, analizę pracy i wymiarowania ortotropowych płyt pomostowych z żebrami otwartymi i zamkniętymi i kilka prac z zakresu badań doświadczalnych na modelach i obiektach rzeczywistych. Jest autorem nowatorskiej normy PN 82/S152 Obiekty mostowe. Konstrukcje stalowe. Projektowanie. Wypromował trzech dr – Jerzy Głaszczak, Józef Rabiega i Zbigniew Mańko, który po hab. został prof. nadzw. PWr. Bardzo dobry dydaktyk. Odznaczenia m.in.: Złota Odznaka PWr. – 1966 r.; Krzyż Kawalerski O.O.P. – 1981 r. Więcej w wydawnictwie 20 lat Katedry Budowy Mostów Politechniki Wrocławskiej. Zeszyty Naukowe Politechniki Wrocławskiej 182, Budownictwo 37”.