Dworzak Egon ur. w 1895 r. w Ostrawie (Czechosłowacja), zm. w 1964 r. Stopnie i tytuły naukowe oraz pełnione funkcje: studiował chemię tech. i technologię na Politechnice w Brnie i w Wiedniu; inż. specjalizacji hutnictwo we Wiedniu – 1920 r.; asystent ruchu w rafinerii nafty w Libuszy, gdzie zaprojektował i uruchomił nową rafinerię nafty 1919–1925; praca w Hucie Pokój w Nowym Bytomiu, gdzie zorganizował Oddział Materiałów Ogniotrwałych 1925–1937; z-ca kier. stalowni, odlewni staliwa i żeliwa; szef Wydz. Badawczo-Doświadczalnego z laboratoriami: chemicznym, metalograficznym, wytrzymałościowym i ceramicznym – 1930 r.; staż na Politechnice w Charlotenburgu. Specjalista z zakresu stali pociskowej w Zakładach Amunicyjnych "Pocisk" w Warszawie 1937–1939; urzędnik tech. w Witkowickich Zakładach Hutniczych w Ostrawie w oddz. walcowni i spawalni; dr n. t. na Politechnice w Brnie – 1944 r.; pracuje na PWr. początkowo na Wydz. Hutniczym, a następnie na Wydz. Mechaniczno-Elektrotechnicznym; współzał. i kier. Katedry Technologii Maszyn od 1946 r.; z-ca prof. kontr. – VI 1946 r.; kontr. prof. nadzw. – II 1947 r.; z-ca prof. – 1954 r.; doc. – 1959 r.; org. szkoły naukowej Technologia Metali oraz Metaloznawstwo. Wypromował siedmiu dr. Autor 22 publikacji oraz podręcznika akademickiego. Odznaczenia: Krzyż Oficerski O.P.R.; Krzyż Grunwaldzki i Gwiazda Śląska.