Kaczmar Władysław ur. w 1921 r. we Lwowie, zm. w 1989 r. Stopnie i tytuły naukowe oraz pełnione funkcje: studia na PL – 1940 r.; ukończył je na PŚl. w Gliwicach na Wydz. Mechanicznym – mgr inż. – 1946 r.; praca w Wytwórni Sprzętu Komunikacyjnego we Wrocławiu – 1946 r.; asystent na PWr. w Katedrze Technologii Metali – 1949 r.; dr n. t. – 1962 r.; dr. hab. – 1968 r.; prof. nadzw. – 1973 r.; kier. Katedry Technologii Metali – 1974 r.; org. Zakład Spawalnictwa w Instytucie Technologii Budowy Maszyn –1968 r. i jego kier. do 1989 r.; dyr. Pionu ds. Filii PWr. 1973–1975; dziekan Wydz. Mechanicznego PWr. 1975–1981; czł. Rady Naukowej Instytutu Spawalnictwa w Gliwicach. Współpracował z zagranicznymi ośrodkami akademickimi np. Rheinisch Westwälische Technische Hochschule w Aachen, Technische Uniwersität Dresden, Politechnika w Brnie. Stworzył kierunek naukowy: Nowoczesne Metody Spawania. Podoficer Armi Krajowej. Wypromował 16 dr. n. t. Autor lub współautor 85 publikacji, siedmiu patentów i wielu wdrożeń przemysłowych m.in. w Jelczańskich Zakładach Samochodowych, KGHM Lubin, POLAR Wrocław, WSK Krotoszyn, DOLPIMA Wrocław, Inst. Energii Atomowej Świerk k. Warszawy, ASPA Wrocław, BESTER Bielawa, Kopalnia Węgla Brunatnego Bełchatów. Odznaczenia m.in.: Złoty Krzyż Zasługi; Krzyż Kawalerski O.O.P.; Medal KEN. Szerzej o nim: Księga 50-lecia Politechniki Wrocławskiej, s.335–336, Encyklopedia Wrocławia.