Dawski Stanisław ur. w 1905 r. w Dorohusku na Ziemi Chełmskiej, zm. w 1990 r. Stopnie i tytuły naukowe oraz pełnione funkcje: studia ASP Warszawa 1932–1939; uprawiał malarstwo, grafikę, rzeźbę, ceramikę, szkło, projektowanie form przemysłowych; kontraktowy z-ca prof. – 1948 r.; kontraktowy prof. – 1950 r.; prof. nadzw. – 1956 r.; współorganizator PWSSP we Wrocławiu – 1946 r.; kontraktowy nauczyciel grafiki użytkowej od 1946 r.; nauczyciel etatowy od 1948 r.; wicedyr. Uczelni – 1948 r.; prorektor ds. nauczania 1951–1952 r.; kier. Katedry malarstwa; organizator i kier. Katedry Szkła od 1958 r.; rektor PWSSP 1952–1965 ; kier. pracowni malarstwa architektonicznego 1957–1965; kier. Katedry Grafiki 1968–1970; ASP Warszawa 1970–1975; czł. Zarządu ZPAP Okręgu Wrocławskiego –- od 1947 r.; czł. i wiceprezes Komisji Artystycznej 1947–1949; czł. A.I.A.P. w Paryżu 1952–1955; przewodniczący Sekcji Grafiki Okręgu Wrocławskiego 1967–1969; czł. Włoskiej Akademii Sztuki w Parmie; Międzynarodowego Stowarzyszenia "Xylon"– Zurych; Międzynarodowej Galerii Grafiki w Nowym Yorku 1970 r. Powołanie dwóch kierunków specjalistycznych: ceramika i szkło, prace badawczo–naukowe nad ceramiką i szkłem artystycznym; autor książki "Szkło wrocławskie" Ossolineum, 1970 r. Wystawy indywidualne m.in. wystawa rysunków i akwarel – Kraków 1948 r.; wystawa grafiki "Zachęta" – Warszawa 1955 r.; wystawa prac – Galerie in der Biberstrasse – Wiedeń 1958 r.; wystawa malarstwa Rothmans Art. Galery – Statford 1969 r.; wystawy zbiorowe m. in.: I Salon Wiosenny – Warszawa 1946 r.; Wystawa Sztuki Polskiej Londyn, Praga – 1949 r.; Wystawa Grafiki Polskiej Dania, Kanada, USA – 1955 r.; IV Biennale Sao Paulo – 1957 r.; Międzynarodowy Kongres Exlibrisu - Helsinfors, Dania – 1971 r. Odznaczenia: m.in.: nagroda Ministra Kultury i Sztuki II stopnia i dwukrotnie I stopnia; I nagroda na Ogólnopolskiej Wystawie Rysunku – Wrocław 1948 r.; Złoty Medal TPSP – Kraków 1962 r.; Medal Honorowy VII Międzynarodowego Biennale Exlibrisu – Malbork 1973 r.; nagroda Kolegium Rektorów Szkół Wyższych za integrowanie środowiska naukowego we Wrocławiu – 1981 r.; Medal Światowej Rady Pokoju – 1969 r.; Order Sztandaru Pracy II klasy – 1969 r.