Gorczyński Henryk ur. w 1889 r. w Sokołówce, zm. w 1979 r. w Warszawie. Stopnie i tytuły naukowe oraz pełnione funkcje: studia we Lwowie; dr wszech n. lek. na Uniwersytecie Karola w Pradze – 1914 r.; asystent, a następnie adiunkt Kliniki Stomatologicznej prof. A. Cieszyńskiego na Uniwersytecie J.K. we Lwowie 1919–1925; ordynator Opieki Zdrowotnej UJK do roku 1939 r., a w czasie wojny kieruje Ambulatorium Stomatologicznym Polikliniki Robotniczej nr 6 we Lwowie; czł. red. „Polskiej Dentystyki” później „Polskiej Stomatologii” od 1923 r.; wieloletni sekretarz Związku Stomatologów Lwowskiej Izby Lekarskiej; od chwili powstania Polskiej Sekcji Naukowej Międzynarodowego Związku Stomatologicznego (Association Stomatologique Internationale – Section Polonaise) pełnił funkcję sekr.; czł. zarządu Związku Stomatologów Słowiańskich; w skutek expatriacji przyjechał do Krakowa, gdzie pracował jako lekarz stomatolog w Kanalizacji Miejskiej m. Krakowa – 1946 r.; jako z-ca prof. obejmuje kier. Katedry Protetyki we Wrocławiu – 1948 r., oraz Katedry Ortodoncji UWr i PWr.; dr hab. – 1950 r.; prof. nadzw. – 1955 r.; dyr. Oddz. Stomatologicznego Wydz. Lekarskiego AM we Wrocławiu 1951–1960; czł. hon. Polskiego Towarzystwa Stomatologicznego i wieloletni przewodniczący Oddz. Wrocławskiego PTS. Wypromował 12 dr. n. med., trzech dr. hab., prof. dr hab. Odznaczenia: medal „Academia Medica Wratislaviensis Polonia” – 1974 r.; Krzyż Oficerski i Krzyż Kawalerski O.O.P. Szerzej o nim: A. Masztalerz: Wspomnienie o profesorze Henryku Gorczyńskim. Czas. Stomat. 1980, 23, 11, 945–946.