Płonka Bogumił ur. w 1930 r. w Bielsku. Stopnie i tytuły naukowe oraz pełnione funkcje: dr – 1963 r.; dr hab. n. med. – 1970 r.; prof nadzw. – 1992 r.; prof. zw. – 1997 r.; kier. Samodzielnej Pracowni Materiałoznawstwa w Instytucie Stomatologii AM we Wrocławiu 1970–1983; kier. Katedry i Zakładu Protetyki Stomatologicznej 1983–2000; prodziekan Wydz. Lekarskiego AM 1972–1981; gł. kierunki badań: metody leczenie pacjentów z bezzębiem, opracowanie oryginalnych przyrządów pomocniczych w leczeniu protetycznym, badania epidemiologiczne nad skutecznością profilaktyki fluorowej we Wrocławiu. Przewodniczący Oddz. Dolnośląskiego PTS 1973–1980; współzał. Europejskiego Towarzystwa Protetyki Stomatologicznej (EPA) – 1977 r. Wypromował 14 dr. i dwóch dr. hab. Autor ponad 160 publikacji. Odznaczenia: Krzyż Kawalerski O.O.P.; Złoty Krzyż Zasługi; Złota Odznaka Honorowa PTS; Odznaka honor Academia Medica Wratislaviensis; Złota Odznaka „Zasłużony Racjonalizator Produkcji; Odznaka Budowniczy Wrocławia; Zasłużony dla Dolnego Śląska; Medal Uniwersytetu Lille-2. Szerzej o nim: „Kto jest kim polskiej medycyny, Wyd. Interpress Warszawa 1987, 524; Informator Nauki Polskiej, Wyd PTS, Warszawa 2000/2001, 313