Woytoń Janusz ur. w 1932 r. w Tarnopolu. Stopnie i tytuły naukowe oraz pełnione funkcje: studia w AM we Wrocławiu; dr – 1961 r.; dr hab. – 1969 r.; prof. nadzw. – 1978 r.; prof. zw. – 1984 r.; kier. II Kliniki Położnictwa od 1974 r.; kier. II Katedry i Kliniki Położnictwa – 1982 r.; kier. Katedry i Kliniki Rozrodczości i Położnictwa 1998–2002; czł. WTN od 1977 r.; czł. hon. Niemieckiego Towarzystwa Ginekologicznego od 1980 r.; czł. hon. Towarzystwa Ginekologów i Położników Czech od 1980 r.; prezes Wrocławskiego Oddz. PTG (pięć kadencji) 1988–2003; prezes ZG PTG 1985–1988; czł. ZG PTG od 1988 r.; czł. hon. Polskiego Towarzystwa Ginekologicznego od 1994 r.; czł. hon. Międzynarodowej Federacji Ginekologii Dziecięcej i Dziewczęcej od 1998 r.; czł. Europejskiego Towarzystwa Ginekologów i Endokrynologów od 1998 r.; Towarzystwa Biologii Rozrodu od 1999 r.; Polskiego Towarzystwa Lekarskiego; Europejskiego Towarzystwa Ginekologów i Położników; FIGO; konsultant regionalny w dziedzinie ginekologii i położnictwie 1979–1997 ; konsultant wojewódzki 2000–200. Autor pierwszych w Polsce badań nad płynem owodniowym, twórca tabel poziomów wielu składników płynu owodniowego w poszczególnych tygodniach ciąży; twórca oryginalnej metody rozpoznawania przejrzałości płodu – testów oceniających wiek płodu; autor pionierskiej pracy o właściwościach biochemicznych galarety Whartona wskazującej drogę przenikania progesteronu do płynu owodniowego; autor pierwszych zabiegów plazmaferezy u ciężarnych ze zrealizowanym konfliktem serologicznym Rh. Wypromował 44 dr., dziwięciu dr. hab., pięciu prof. Autor 344 publikacji, dwóch książek, dziewięciu rozdz. w wyd. książkowych, czterech monografii. Odznaczenia: Krzyż Komandorski O.O.P. – 2002 r.; Medal KEN. Szerzej o nim: W. Szymański, M. Grabiec – Słownik biograficzny samodzielnych pracowników naukowych z dziedziny Położnictwa i Ginekologii – wyd. SCRYPT Bydgoszcz 2003 r.