Styczyński Zbigniew Antoni ur. w 1949 r. we Wrocławiu. Stopnie i tytuły naukowe oraz pełnione funkcje: absolwent PWr.: mgr inż. el. – 1973 r.; praca dypl. pod kier. prof. A. Wiszniewskiego; asystent stażysta, asystent i adiunkt; dr n. t. – 1967 r.; dr hab. – 1986 r.; za prace naukowe w ramach Programu Węzłowego WASK wyróżniony zespołową nagrodą Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego; jego rozprawa hab. z zagadnień wielokryterialnej optymalizacji sieci elektroenergetycznych została wyróżniona indywidualną nagrodą naukową MNiSW; doc. – 1987 r.; z-ca dyr. ds. współpracy z prze­mysłem i zagranicą w Instytucie Energoelektryki PWr.; wyjechał na uniwersytet w Stuttgarcie – 1991 r. Powierzono mu wykonywanie projektu w ramach Niemieckiej Fundacji Naukowej (DFG) z zakresu projektowania sieci energetycznej z zasobnikami energii. Zajmował się zastosowaniem systemów eksperckich w elektroenergetyce; wykonywał i kierował projektami naukowymi z zakresu optymalizacji układów elektroenergetycznych, rozpływu prądów harmonicznych oraz kompatybilności elektromagnetycznej rozległych układów przemysłowych; prof. w IASE 1992–1999; po wygraniu konkursu na profesora i kierownika Katedry Sieci Elektrycznych i Odnawialnych Źródeł Energii rozpoczął pracę na Uniwersytecie Ottona von Guericke w Magdeburgu – 1999 r. Szczególne wyniki uzyskał w pracach w ramach projektu EDISON, w którym wraz z zespołem opracował modele matematyczne odnawialnych źródeł energii. Znalazły one zastosowanie w profesjonalnym oprogramowaniu obliczeniowym. Kierował i kieruje obecnie wieloma krajowymi i międzynarodowymi projektami naukowymi. Koordynuje w Landzie Sachsen-Anhalt prace naukowe z zakresu ogniw paliwowych, a w VDE (stowarzyszeniu niemieckich inżynierów energetyków) jest wybranym czł. centralnego kolegium ETG V2 Sieci Elektroenergetyczne; wiceprzewodniczący niemieckiej grupy CIGRE SC6 i niemiecki przedstawiciel w odpowiednich grupach CIGRE; w pracach IEEE uczestniczy jako senior member; zał. i dyr. w Magdeburgu w ramach Fundacji Steinbeisa Centrum Transferu Technologii – 1999 r.; czł. Towarzystwa IBN e.V. – 1993 r.; prezes – 2001–2003. Dziekan Wydz. Elektrycznego i Technik Informacyjnych Uniwersytetu w Magdeburgu – 2002 r.; czł. senatu tej uczelni od 2002 r. W ramach współpracy z PWr. jest współtwórcą nowego systemu nauczania – tzw. podwójnego dyplomu. Autor lub współautor trzech książek, sześciu skryptów i ponad 100 publikacji naukowych. Promotor czterech dr. i recenzent wielu rozpraw dr. w Polsce, Niemczech i Francji.