Dunikowski Xawery ur. w 1875 r. w Krakowie, zm. w 1964 r. w Warszawie. Zajmował się rzeźbą i malarstwem; prof. SSP w Warszawie 1904–1909; czł. Towarzystwa Artystów Polskich "Sztuka" w Krakowie od 1908 r.; działał w Krakowie, później w Londynie i Paryżu 1910–1914; prof. ASP w Krakowie od 1923 r.; w czasie II wojny światowej więzień obozu Auschwitz; prof. ASP w Krakowie po 1945 r.; w Warszawie od 1955 r.; w PWSSP we Wrocławiu od 1959 r.; pierwsza wystawa indywidualna w TPSP w Krakowie (cykl "Człowiek") 1902 r.; prace: "Ewa", "Macierzyństwo", "Kobieta brzemienna" po 1904 r.; dwa monumenty w Paryżu: grobowiec Bolesława Śmiałego, Autoportret 1916–1917; cykl Głów Wawelskich 1925–1929; pomnik Czynu Powstańczego na Górze Św. Anny 1949–1952; projekty pomnika Powstańców Warszawy 1956 r.; praca nad drugim cyklem Głów Wawelskich po 1955 r.; cykle malarskie: "Oświęcim", "Kaktusy", "Człowiek w przestrzeni". Cały swój dorobek ofiarował państwu; powstało muzeum jego imienia w warszawskiej królikarni – 1965 r. Nagrody m.in.: za rzeźbę portret H. Szczyplińskiego 1898–1899; II Nagroda w konkursie na posąg Madonny – 1912 r.; dyplom honorowy Towarzystwa Zachęty Sztuk Pięknych za całokształt działalności artystycznej 1927 r.; II Nagroda w konkursie na dekorację rzeźbiarską gmachu Banku Gospodarstwa Krajowego w Warszawie – 1929 r.; Złoty Wawrzyn Akademicki Polskiej Akademii Literatury za wybitne zasługi dla polskiej sztuki – 1935 r.; Diplome de Grand Prix na wystawie "Sztuka i technika" w Paryżu – 1937 r.; dyplom uznania za "Głowę Robotnika" i rzeźby przyfilarowe pomnika Czynu Powstańczego – 1948 r.; Państwowa Nagroda Artystyczna I stopnia – 1949 r.; nominacja na honorowego członka Accademia Fiorentina delle Arti del Designa – 1962 r. Odznaczenia: Krzyż Oficerski O.O.P. – 1928 r.; Medal Niepodległości – 1933 r.; Krzyż Komandorski O.O.P. – 1936 r.; Krzyż Komandorski z Gwiazdą O.O.P. – 1948 r.; Order Budowniczego Polski Ludowej – 1949 r.; (z okazji 80-lecia) Sztandar Pracy I klasy – 1955 r.