Bant Antoni Urodził się 13 maja 1891 roku we Lwowie. Świadectwo dojrzałości uzyskał w 1911 roku po ukończeniu Gimnazjum V we Lwowie. Studia wyższe – z przerwą spowodowaną czynnym udziałem w pierwszej wojnie światowej (1914–1917) – odbył w latach 1911–1918 na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Lwowskiego. Dyplom doktora wszech nauk lekarskich uzyskał tamże w 1920 roku. Pracę naukowo-dydaktyczną rozpoczął w 1913 roku w wydziałowej Katedrze Anatomii Opisowej, kierowanej przez prof. dr. Józefa Markowskiego, początkowo jako demonstrator, a następnie starszy asystent. W 1922 roku pracował przez kilka miesięcy w Katedrze Anatomii Opisowej Uniwersytetu w Poznaniu, a w 1923 roku, najpierw jako adiunkt, a potem zastępca profesora podjął zlecone wykłady z anatomii topograficznej zwierząt domowych w Lwowskiej Akademii Medycyny Weterynaryjnej, zapoczątkowując w ten sposób trwałą i do końca życia kontynuowaną współpracę i więź z uczelnią i zawodem lekarsko-weterynaryjnym. W 1924 roku, na podstawie rozprawy Morfologia mięśni okołoobojczykowych u człowieka i zwierząt ssących, habilitował się w Lwowskiej Akademii Medycyny Weterynaryjnej, uzyskując stopień naukowy docenta anatomii porównawczej, a w 1926 roku objął tamże kierownictwo zorganizowanego przez siebie Zakładu Anatomii Topograficznej. Tytuł naukowy profesora nadzwyczajnego otrzymał w 1925 roku, a tytuł profesora zwyczajnego – w 1936 roku. W latach 1925–1926 przebywał na stażach naukowych w Stanach Zjednoczonych i Wielkiej Brytanii.
W okresie do 1945 roku pracował we Lwowie w tamtejszej Akademii Medycyny Weterynaryjnej, a od grudnia 1945 do 1961 roku we Wrocławiu jako organizator i kierownik Zakładu Anatomii Porównawczej Zwierząt Domowych Wydziału Medycyny Weterynaryjnej początkowo (do 1951 roku) Uniwersytetu i Politechniki, potem Wyższej Szkoły Rolniczej.
W latach 1926–1939 był we Lwowie początkowo kierownikiem utworzonego przez siebie w 1926 roku Zakładu Anatomii Topograficznej, a w latach 1934–1945 kierownikiem Zakładu Anatomii Porównawczej Zwierząt Domowych. W latach 1948–1950, 1952/53 i w latach 1956–1958 był we Wrocławiu dziekanem Wydziału Medycyny Weterynaryjnej oraz seniorem i inicjatorem budowy nowych pomieszczeń dydaktyczno-naukowych dla wydziału, z których gmach główny Wydziału oddał do użytku w 1951 roku. Ponadto do 1961 roku był członkiem Rady Głównej MSzW oraz przewodniczącyn Sekcji Nauk Podstawowych w KNW PAN.
Wypromował 13 doktorów medycyny weterynaryjnej, z których 8 – po habilitacji – uzyskało tytuły profesorskie. Był też autorem licznych recenzji rozpraw doktorskich, habilitacyjnych i do tytułu profesora. Opublikował około 40 prac i artykułów naukowych oraz skrypt dla studentów Anatomia topograficzna zwierząt domowych odnóża PWN, Wrocław – Warszawa wyd. I – 1954, wyd. II – 1960.
Za osiągnięcia i zasługi położone na polu naukowym, dydaktycznym i organizacyjnym był odznaczony Krzyżem Walecznych, Złotym Krzyżem Zasługi, Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski, Odznaką Naukową PTNW ”Pro Scientia Veterynaria Polona”, Odznaką honorową ”Budowniczy Wrocławia”, tytułem ”Członka Honorowego” Polskiego Towarzystwa Anatomicznego, godnością Doctora honoris causa WSR we Wrocławiu i wieloma innymi odznaczeniami i medalami.
Zmarł 12 czerwca 1981 roku. Pochowany został we Wrocławiu na cmentarzu Św. Wawrzyńca przy ul. O. Bujwida.