Sidorski Zbigniew ur. w 1925 r. w Krynicach na Lubelszczyźnie, zm. w 1984 r. we Wrocławiu. Młodociany robotnik; żołnierz AK ps. Zbych (AK obw. mieleckiego) – 1944 r. Stopnie i tytuły naukowe oraz pełnione funkcje: studia na Uniwersytecie i PWr. 1946–-1951; z-ca asystenta – 1948 r.; mgr filoz. w zakresie fiz. – 1951 r.; dr n. fiz. – 1962 r.; dr hab. – 1975 r.; prof. nadzw. – 1980 r.; asystent – 1951 r.; adiunkt 1954–1968; z-ca prof. WSP w Opolu 1956–1960; doc. w Instytucie Fizyki Doświadczalnej (IFD) UWr 1968–1980; prodziekan Wydz. Mat.-Fiz.-Chem. UWr 1968/69; dziekan Wydz. Mat.-Fiz.-Chem. UWr 1969–1971; kier. Zakładu Fizyki Ogólnej IFD 1969–1975; kier. Zespołu Fizyki w WSOWZ we Wrocławiu – 1969 r.; kier. Zakładu Adsorpcji IFD 1975–1984; prorektor UWr ds. wyższych studiów nauczycielskich oraz ds. dydaktyki 1971–1974; przewodniczący Wojewódzkiego Zespołu ds. Dokształcania Nauczycieli 1971–1974; dyr. Instytutu Fizyki Doświadczalnej UWr 1974–1984. Staż naukowy w James Frank Laboratory na Uniwersytecie w Chicago 1965–1967. Wypromował dziewięciu dr. n. fiz., wśród nich dwóch dr. hab. i prof. Autor lub współautor wielu publikacji i książki. Odznaczenia państwowe i nagrody ministerialne, w tym: Medal Edukacji Narodowej.