Buniak Władysław Urodził się 5 listopada 1938 roku w Kozówce, pow. Brzeżany, woj. tarnopolskie. Szkołę podstawową ukończył w Twardawie, a liceum ogólnokształcące w Głogówku. W 1956 roku podjął studia na Wydziale Rolniczym ówczesnej Wyższej Szkoły Rolniczej we Wrocławiu, które ukończył w roku 1961, uzyskując tytuł magistra inżyniera rolnictwa.
Stopień doktora nauk rolniczych uzyskał w 1974 r. na Wydziale Rolniczym Akademii Rolniczej we Wrocławiu na podstawie rozprawy Wpływ poziomu nawożenia potasowego na formy potasu w glebie, natomiast stopień doktora habilitowanego nauk rolniczych na Wydziale Melioracji i Inżynierii Środowiska we Wrocławiu na podstawie rozprawy Wpływ nawożenia i nawadniania na skład jakościowy gleb i roślin w roku 1991. W roku 1995 mianowany został na stanowisko profesora nadzwyczajnego. Tytuł naukowy profesora otrzymał w roku 1998.
Odbył długoterminowe staże naukowe na Uniwersytecie im. M. Lutra w Halle (była NRD), Instytucie Rolniczym w Leningradzie (były ZSRR) oraz krótkoterminowe w Niemczech, Holandii, Węgrzech i Czechosłowacji.
Kierownik Zakładu Ekologii i Ochrony Środowiska od roku 1997. Wiceprzewodniczący Rady Zakładowej ZNP AR we Wrocławiu (1989–1990). Prezes Koła Polskiego Klubu Ekologicznego (PKE) AR we Wrocławiu (1993–1999). Przedstawiciel Wydziału w Radzie Bibliotecznej AR we Wrocławiu od 1999 r. oraz członek Odwoławczej Komisji Dyscyplinarnej dla Studentów powołanej przez Senat Uczelni.
Wiceprzewodniczący Koła Stowarzyszenia Inżynierów i Techników Rolnictwa (SITR) Ośrodka Rzeczoznawstwa i Doradztwa Rolniczego we Wrocławiu (1980–1988), przewodniczący Sądu Koleżeńskiego PKE Zarządu Okręgu we Wrocławiu (1996–1999). Rzeczoznawca na liście Ministra Ochrony Środowiska i Zasobów Naturalnych od 1999 r. w zakresie ochrony powierzchni ziemi oraz rzeczoznawca dyplomowany SITR w specjalności produkcja roślinna.
Promotor 2 prac doktorskich oraz 21 magisterskich, z których 5 zostało wyróżnionych. Wykonał 3 recenzje rozpraw doktorskich, 1 recenzję do tytułu profesora, 22 prac do druku oraz 25 projektów badawczych KBN.
Autor rozdziałów do 3 monografii, 3 skryptów do ćwiczeń z chemii (1987, 1994, 1999) oraz 133 publikacji naukowych, z czego 66 to oryginalne prace twórcze, w tym 15 w językach obcych. Wyniki uzyskanych badań referował na zagranicznych konferencjach naukowych, m. in. w Debreczynie, Bratysławie, Moskwie i Halle.
Zajmował się zagadnieniami wpływu nawożenia i nawadniania na skład jakościowy gleb i roślin, gospodarki odpadami komunalnymi oraz czynników antropogenicznych na stan środowiska przyrodniczego. Opracował wytyczne do nawożenia w warunkach nawodnień, program gospodarki odpadami komunalnymi dla Wrocławia oraz technologię zagęszczania torfu poekstrakcyjnego.
Odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi, Złotą Odznaką ZNP, Srebrną Odznaką SITR, Odznaką Zasłużony dla Akademii Rolniczej we Wrocławiu. Wyróżniony 2 nagrodami Ministra oraz 16 nagrodami Rektora Akademii Rolniczej we Wrocławiu.