Chudoba Stanisław Urodził się 16 grudnia 1906 roku w Łopatynie. Do gimnazjum uczęszczał w Złoczowie, gdzie w 1926 r. złożył egzamin dojrzałości. Studia na Wydziale Matematyczno-Przyrodniczym Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie ukończył w 1933 r., uzyskując stopień magistra filozofii w zakresie zoologii z anatomią porównawczą. Podczas okupacji niemieckiej pracował od 1942 do 1943 roku w dziale zakaźnym wyrobu szczepionek Instytutu Przeciwtyfusowego prof. Weigla we Lwowie. Po wyzwoleniu Krakowa przyjął etat w VI Państwowym Gimnazjum i Liceum. W tym samym czasie pełnił obowiązki asystenta wolontariusza w Katedrze Anatomii Porównawczej UJ i w 1945 r. uzyskał stopień doktora filozofii na podstawie wykonanej jeszcze przed wojną pracy doktorskiej Badania porównawcze aparatu Golgiego, chondriomu i wakuomu u wybranych gatunków owadów.
Od września 1946 roku pracował na stanowisku adiunkta w Katedrze Zoologii Ogólnej Instytutu Zoologicznego Uniwersytetu Wrocławskiego. Po dziewięciu latach pracy na Uniwersytecie Wrocławskim St. Chudoba objął kierownictwo Katedry Zoologii w WSR, uzyskując kolejne stopnie naukowe od adiunkta do profesora zwyczajnego w 1971 roku.
We Wrocławiu kontynuował badania cytologiczne, interesował się entomologią (prace poświęcone faunie błonkówek Śląska). W WSR pracował nad mezofauną gleb i w tym kierunku szkolił specjalistów (w 1965 r. zorganizował studium doktoranckie). Prowadził również badania faunistyczno-ekologiczne nad drobnymi ssakami (cykl prac poświęconych faunie owadożernych i gryzoni występujących na terenach zalewanych miejskimi wodami ściekowymi).
W latach 1954–1970 St. Chudoba był kierownikiem Katedry Zoologii, a od 1970 r. do 1973 r. dyrektorem Instytutu Biologicznych Podstaw Produkcji Zwierzęcej. Prof. St. Chudoba brał czynny udział w organizowaniu życia naukowego na Uczelni i poza nią. Od 1954 do 1956 roku był prodziekanem, a w latach 1956–1969 dziekanem Wydziału Zootechnicznego. Był aktywnym członkiem Rady Naukowej Instytutu Biologii Stosowanej AR oraz Rady Naukowej Wrocławskiego Ogrodu Zoologicznego, Komisji do popularyzacji wiedzy przyrodniczej przy Prezydium PAN.
W latach 1958–1965 był przewodniczącym Wrocławskiego Oddziału Polskiego Towarzystwa Zoologicznego, a od 1965 do 1972 r. – urzędującym wiceprezesem Zarządu Głównego. Był ponadto członkiem założycielem i wieloletnim sekretarzem Polskiego Związku Entomologicznego.
Promował 14 doktorów. Napisał wiele recenzji prac doktorskich i habilitacyjnych oraz recenzji dorobku naukowego wniosków na profesorów zwyczajnych i nadzwyczajnych.
Profesor St. Chudoba opublikował 21 oryginalnych prac naukowych, wydał skrypt z zoologii (4 wydania) i podręcznik Zoologia, który ukazał się w 5 wydaniach.
Został odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski, Złotym Krzyżem Zasługi, Odznaką Budowniczego Wrocławia, Odznaką 1000-lecia Państwa Polskiego, Medalem za Zasługi dla WSR, Odznaką Zasłużonego Nauczyciela PRL, a także wyróżniony wielokrotnie nagrodami indywidualnymi i zespołowymi Ministerstwa Szkolnictwa Wyższego i Rektora AR.
Zmarł 9 kwietnia 1983 roku i pochowany został na cmentarzu przy ul. Bujwida we Wrocławiu.