Czamara Włodzimierz Urodził się 2 stycznia 1942 roku w Krasnem. Studia wyższe odbył w latach 1962–1967 na Wydziale Melioracji Wodnych ówczesnej Wyższej Szkoły Rolniczej we Wrocławiu, uzyskując tytuł magistra inżyniera melioracji wodnych. Stopień naukowy doktora nauk technicznych nadała Mu Rada Wydziału Melioracji Wodnych AR we Wrocławiu w 1976 roku, na podstawie rozprawy Zmienność współczynnika spływu powierzchniowego na terenach kopalń odkrywkowych węgla brunatnego, a stopień doktora habilitowanego nauk rolniczych w dyscyplinie kształtowanie środowiska (w specjalności hydrologia) nadała Mu ta sama Rada Wydziału w 1991 r. na podstawie oceny całokształtu dorobku naukowego i rozprawy Charakterystyka hydrologiczna i model wezbrań opadowych dorzecza górnej Odry. W roku 2000 uzyskuje tytuł naukowy profesora nauk rolniczych.
Pracę zawodową rozpoczął w roku 1969 w Katedrze Budownictwa Wodnego WSR we Wrocławiu, na stanowisku asystenta (1968–1972), starszego asystenta (1972–1976) , adiunkta (1976–1994), od 1995 roku jest profesorem AR we Wrocławiu.
Dorobek naukowy Włodzimierza Czamary obejmuje łącznie 119 pozycji. Jego zainteresowania naukowe dotyczą badań procesu spływu powierzchniowego, erozji powierzchniowej, określania przepływów ekstremalnych i modelowania procesów hydrologicznych. Badania procesu spływu powierzchniowego, infiltracji i erozji miały charakter pionierski i pozwoliły na wypracowanie metodyki określania współczynnika spływu powierzchniowego na terenach kopalń odkrywkowych. Oryginalnym i pionierskim osiągnięciem były badania spływu powierzchniowego i erozji na terenach antropogenicznie ukształtowanej morfologii oraz opracowany model zlewni o parametrach rozłożonych.
Aktywnie uczestniczył w pracach komitetów organizacyjnych czterech sympozjów naukowych ogólnopolskich oraz dwóch międzynarodowych. Od 1993 roku jest redaktorem serii Inżynieria Środowiska Zeszytów Naukowych AR. Uczestniczy w pracach zarządu wrocławskiego Oddziału Polskiego Towarzystwa Geofizycznego: od 1984 do 1988 roku był sekretarzem Sekcji, a w latach 1989–1992 przewodniczył Sekcji Hydrologicznej. Od 1993 roku jest sekretarzem Sekcji Hydrologii Komitetu Gospodarki Wodnej PAN. Uczestniczy przy realizowaniu praktycznych problemów gospodarki wodnej na obszarach Dolnego Śląska – jako rzeczoznawca w stowarzyszeniu SITR oraz biegły w zakresie postępowania wodnoprawnego i sporządzania ocen oddziaływania na środowisko.