Dejas Donat Urodził się 29 listopada 1929 roku w Katowicach. Szkołę podstawową ukończył w Katowicach, a Państwowe Liceum Ogólnokształcące w 1949 roku w Bytomiu. W tymże roku rozpoczął studia na Wydziale Budownictwa, potem Inżynierii, kierunek Inżynierii Wodnej Politechniki Wrocławskiej, które ukończył w 1953 roku, uzyskując stopień inżyniera. W latach 1954 do 1955 studiuje na Wydziale Melioracji Wodnych ówczesnej Wyższej Szkoły Rolniczej we Wrocławiu i uzyskuje stopień magistra inżyniera melioracji wodnych.
Stopień doktora nauk technicznych otrzymał w 1963 roku na Wydziale Melioracji Wodnych Akademii Rolniczej we Wrocławiu na podstawie rozprawy Kształtowanie się odpływu z małej zlewni górskiej w Sudetach Środkowych (promotor – prof. dr dr h. c. Stanisław Bac). W roku 1971, w wyniku postępowania kwalifikacyjnego, został powołany na stanowisko docenta.
Odbył długoterminowe staże naukowe w Holandii, w Niemczech i krótkoterminowe na Uniwersytecie w Rostocku.
Organizator i Kierownik Zakładu Technologii i Organizacji Robót Wodno-Melioracyjnych i Budowlanych (1971–1995). Pełnomocnik Rektora ds. Współpracy z Zagranicą (1976–1979), przedstawiciel asystentów, st. asystentów i adiunktów do Rady Wydziału Melioracji Wodnych (1966–1971) i prodziekan tego Wydziału (1978–1981), z-ca przewodniczącego Uczelnianej Komisji Dyscyplinarnej dla Pracowników Naukowo-Dydaktycznych (1976–1979). Organizator i koordynator współpracy naukowej i dydaktycznej z Uniwersytetem w Rostocku (od 1974 r.). Z-ca przewodniczącego Komisji ds. Współpracy z Zagranicą Zarządu Głównego Stowarzyszenia Inżynierów i Techników Wodnych i Melioracyjnych (1982–1986), członek tego Zarządu (od 1992 r.), członek Commission Internationale du Genie Rural (CIGR), z-ca przewodniczącego Sądu Koleżeńskiego Polskiego Towarzystwa Inżynierii Ekologicznej (od 1999 r.).
Opiekun ponad 100 prac magisterskich. Promotor 3 doktorantów. Wykonał 7 recenzji prac doktorskich. Recenzent 25 publikacji naukowych, podręczników i skryptów oraz 6 projektów badawczych (grantów).
Autor lub współautor 88 publikacji, w tym 16 w językach obcych. Prace prezentował na 12 konferencjach zagranicznych, w tym na światowych kongresach CIGR w Wageningen, Dublinie i Mediolanie. W latach 1974–1993 był zapraszany na cykle wykładów na Uniwersytety w Rostocku i Hanowerze.
Jest specjalistą w dziedzinie organizacji i technologii robót wodno-melioracyjnych, zapoczątkował badania nad oddziaływaniem robót konserwacyjnych na środowisko przyrodnicze w ciekach. Współautor 7 patentów, z których 2 zostały wdrożone w kraju, a 1 w Niemczech. W latach 1955–1967 projektant i weryfikator w branżowych biurach projektowych. Posiada uprawnienia budowlane.
Odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi, Krzyżem Kawalerskim, Medalem Komisji Edukacji Narodowej, Honorowym Medalem Uniwersytetu w Rostocku, Złotą Honorową Odznaką NOT. Wyróżniony 2 nagrodami Ministra Oświaty i Szkolnictwa Wyższego, 19 nagrodami Rektora Akademii Rolniczej we Wrocławiu, nagrodą Ministra Rolnictwa, Leśnictwa i Gospodarki Żywnościowej oraz nagrodą Naczelnej Organizacji Technicznej.