Dębowski Stanisław Urodził się 20 kwietnia 1921 roku w Kęszycach (woj. skierniewickie). Studia rolnicze ukończył w roku 1953 w Wyższej Szkole Rolniczej we Wrocławiu, uzyskując dyplom magistra inżyniera. Pracę doktorską Próba ustalenia zasad lokalizacji uprawy roślin zielarskich w okręgu wrocławsko-opolskim obronił w 1966 roku na Wydziale Rolniczym WSR we Wrocławiu.
Tytuł naukowy doktora habilitowanego uzyskał na podstawie pracy habilitacyjnej Efektywność uprawy roślin zielarskich w okręgu wrocławsko-opolskim w 1971 roku; tytuł naukowy profesora nadzwyczajnego w 1982 roku, zaś tytuł naukowy profesora zwyczajnego w 1989 roku.
Jego specjalnością naukową było doradztwo rolnicze. Odbył staże zagraniczne w Holandii (1974) i Niemczech (1971, 1976, 1977, 1979).
W Akademii Rolniczej we Wrocławiu zajmował stanowiska asystenta (1951–1954), starszego asystenta (1954–1958), adiunkta (1964–1971), docenta (1971–1982, profesora nadzwyczajnego (1982–1989), profesora zwyczajnego (1989–1991). W Uczelni pełnił funkcje kierownika: Zakładu Praktyk (1964–1971) i Zakładu Doradztwa Rolniczego (1971–1991).
Był promotorem 6 doktoratów oraz 118 prac magisterskich. Recenzował 9 prac doktorskich, 2 habilitacyjne i 2 w postępowaniu o nadanie tytułu naukowego profesora nadzwyczajnego.
Opracował 2 skrypty z zakresu doradztwa rolniczego (1974, 1977) oraz książkę. Był autorem 147 prac, w tym 66 oryginalnych prac twórczych. Brał udział w 36 konferencjach naukowych, w tym 8 międzynarodowych. Uczestniczył w 3 kongresach Międzynarodowego Stowarzyszenia Doradców Rolniczych.
Otrzymał 3 odznaczenia państwowe: Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski, Złoty Krzyż Zasługi, Medal 40-lecia Polski Ludowej. Był 15 razy nagradzany przez Rektora za działalność naukową i dydaktyczno-wychowawczą.
Zmarł 29 września 1995 roku. Pochowany został na cmentarzu przy ul. Smętnej we Wrocławiu.