Dobicki Aleksander Włodzimierz Urodził się 20 czerwca 1933 roku w Warszawie. Szkołę podstawową ukończył w Hrubieszowie, a Gimnazjum i Liceum Administracji Gospodarczej we Wrocławiu (1952). Następnie odbył roczny staż pracy w Przedsiębiorstwie Elektromontaż we Wrocławiu. W 1953 roku rozpoczął studia na Wydziale Zootechnicznym w Wyższej Szkole Rolniczej we Wrocławiu, które ukończył, uzyskując tytuł inżyniera (1957) i następnie magistra zootechniki (1958).
Po ukończeniu studiów pracował w Przedsiębiorstwie Gospodarki Zwierzętami Rzeźnymi we Wrocławiu, na stanowisku zootechnika (1958/61), równolegle pracował jako nauczyciel zawodu w szkole przysposobienia rolniczego w Chocianowcu (1958–1959) oraz w Cieszkowie (1959–1966), następnie, od 1966 r. otrzymał stanowisko starszego asystenta w Zakładzie Hodowli Bydła Koni i Owiec we Wrocławiu.
Stopień doktora nauk rolniczych otrzymał w 1969 r. promowany przez prof. Jerzego Juszczaka, na podstawie rozprawy Badania nad przydatnością młodego bydła ras nczb i ncb do intensywnych metod opasu; stopień doktora habilitowanego uzyskał w 1974 r. na podstawie rozprawy Badania nad przydatnością niektórych pomiarów i wskaźników przyżyciowych oraz poubojowych do oceny wartości rzeźnej buhajków rasy ncb, opasanych do 450 kg wagi żywej).
Tytuły naukowy profesora otrzymał w 1982 r., a stanowisko profesora zwyczajnego w 1992 r. Pełnił funkcje prodziekana Wydziału Zootechnicznego – 1975–1976, dziekana – 1976–1981, kierownika Katedry Hodowli Bydła i Produkcji Mleka od 2000 roku.
Odbył staże naukowe: na Uniwersytecie w Lipsku, Niemcy, w Nachkommenprüfu. Versuchstation, Austria, na Uniwersytecie w Helsinkach, Finlandia, otrzymał stypendium USDA Cochran Fellowship Programm for Cattle Breeding USA.
Był członkiem Rady Głównej przy Ministrze Szkolnictwa Wyższego (1975–1981); jest członkiem Polskiego Towarzystwa Zootechnicznego od 1957, Polskiego Towarzystwa Genetycznego od 1966 oraz Wrocławskiego Towarzystwa Naukowego od 1995 roku.
Realizował tematy badawcze: genetyczne i środowiskowe uwarunkowania budowy wymion i zdolności wydojowej krów, polimorfizm białek mleka u mlecznych i mięsnych ras bydła, ocena wartości hodowlanej buhajów, ocena przydatności opasowej i wartości rzeźnej bydła ras czystych i mieszańców. Opracował metodykę organizacji hodowli i technologii produkcji mleka i żywca wołowego oraz modelowe programy hodowli bydła mięsnego w populacjach ras czystych i syntetycznych oraz w gospodarstwach ekologicznych.
Dorobek naukowy obejmuje 157 publikacji, w tym 71 oryginalnych prac oraz 6 skryptów i 3 podręczniki.
Dorobek w zakresie kształcenia młodej kadry naukowej obejmuje: promotorstwo 6 doktorów, 6 recenzji dorobku naukowego do tytułów profesora, 8 recenzji rozpraw habilitacyjnych oraz 12 doktorskich, był opiekunem 123 prac magisterskich.
Jest organizatorem 7 konferencji międzynarodowych ”Aktualne problemy hodowli bydła mięsnego” (1989, 1990, 1992, 1994, 1996, 1998, 2000), organizował pokazy, wystawy, szkolenia hodowców bydła, we współpracy ze związkami hodowców i ośrodkami doradztwa rolniczego. Od 1978 roku prowadzi prace hodowlane w dużych stadach bydła mięsnego. Jest przewodniczącym Rady Hodowlanej Krajowego Związku Hodowców Bydła Mięsnego w Polsce.
Posiada Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski i Medal Komisji Edukacji Narodowej.