Gancarz Bronisław Urodził się 29 października 1912 roku w Winnikach – obecnie Lwów Winniki. Po ukończeniu szkoły podstawowej, a następnie 8-klasowego państwowego gimnazjum we Lwowie w latach 1933–34 odbył służbę wojskową w szkole podchorążych rezerwy.
W latach 1934–39 studiował w Akademii Medycyny Weterynaryjnej we Lwowie, gdzie 18 marca 1939 r. uzyskał absolutorium.
Od września 1942 roku do marca 1943 pracował na stanowisku asystenta naukowego w Państwowej Weterynaryjnej Pracowni Rozpoznawczej w Krakowie. Od 1943 roku do 1944 był asystentem naukowym w Katedrze Chorób Wewnętrznych Lekarsko-Weterynaryjnych Kursów Zawodowych we Lwowie.
W 1944 r. ponownie objął stanowisko asystenta Katedry Chorób Wewnętrznych Lwowskiego Weterynaryjnego Instytutu, gdzie pracował do 1946 roku. W międzyczasie był asystentem w Katedrze Biochemii u profesora Moraczewskiego.
Od maja 1946 został zaangażowany początkowo jako starszy asystent, a od 1947 jako adiunkt w Katedrze Chorób Wewnętrznych Wydziału Medycyny Weterynaryjnej Uniwersytetu i Politechniki we Wrocławiu.
W latach 1947–1949 oprócz zajęć w Katedrze Chorób Wewnętrznych prowadził wykłady z biologii na kursie wstępnym Politechniki we Wrocławiu. W 1949 roku doktoryzował się na podstawie pracy Leptospiroza psów.
W 1951 roku po śmierci kierownika Katedry prof. Markowskiego zostaje mianowany zastępcą profesora, a w 1952 r. – kierownikiem Katedry Chorób Wewnętrznych. Funkcję tę pełnił do przejścia na emeryturę w 1983 roku. W 1954 roku otrzymuje nominację na docenta, a w 1960 – na profesora nadzwyczajnego.
Profesor Gancarz w latach 1953–1956 pełnił obowiązki prodziekana, a w latach 1962–1964 dziekana Wydziału Medycyny Weterynaryjnej.
W 1953 i 1955 roku przebywał w Katedrze Chorób Wewnętrznych Akademii Medycyny Weterynaryjnej w Budapeszcie, a w roku 1958 w Klinice Chorób Wewnętrznych Tierärztliche Hochschule w Wiedniu, w której odbywał 8-miesięczny staż.
Był promotorem 13 doktorantów. Jego dorobek stanowi 87 pozycji ogłoszonych drukiem. Jest autorem podręczników dla studentów: Choroby układu trawiennego i przemiany materii zwierząt, Choroby układu moczowego zwierząt, Choroby układu oddechowego i krążenia, Choroby układu nerwowego zwierząt.
Jego główne zainteresowania naukowe to schorzenia morzyskowe koni i choroby przemiany materii u bydła.
Odznaczony Srebrnym Krzyżem Zasługi, Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, Odznaką 1000-lecia Państwa Polskiego, Medalem 10-lecia PRL, Odznaką 15-lecia Wyzwolenia Dolnego Śląska oraz Medalem Zasłużony Nauczyciel PRL.