Rozenfeld Bronisław ur. w 1922 r. w Kałuszynie, k. Mińska Maz.; zm. w 1990 r. we Wrocławiu. Stopnie i tytuły naukowe oraz pełnione funkcje: studia na UWr 1946–1951; z-ca asystenta w Uniwersytecie i PWr. 1950–1951; mgr fiz. – 1951 r.; dr n. fiz. – 1962 r.; dr hab. – 1967 r.; doc. – 1968 r.; prof. nadzw. – 1977 r.; prof. zw. – 1984 r.; asystent, st. asystent, adiunkt w Katedrze Fizyki Jądrowej UWr 1951–1968 r.; kier. Zakładu Elektroniki w Instytucie Fizyki Doświadczalnej UWr 1969–1972 r.; kier. Zakładu Zastosowań Fizyki Jądrowej IFD UWr 1972–1990 r.; z-ca dyr. IFD UWr 1975-78 r.; czł. Rektorskiej Komisji ds. Badań Naukowych 1976–r.; WSP w Opolu od 1956 r.; kier. Zakładu Zastosowań Fizyki Jądrowej w Instytucie Fizyki WSP Opole 1965–1990 r.; staż naukowy w Uniwersytecie Humboldta w Berlinie – 1955 r.; w Uniwersytecie Łomonosowa w Moskwie – 1957 r.; na Politechnice w Mediolanie – 1977 r. Współtwórca (wraz z prof. J. Wesołowskim) Wrocławsko-Opolskiej Szkoły Spektroskopii Anihilacyjnej; współorganizator międzynarodowych seminariów „Polish Seminar on Positron Annihilation”. Wypromował 12 dr. n. fiz., wśród nich dwóch dr. hab. i prof. Autor ok. 90 publikacji naukowych. Odznaczenia: Medal 10-lecia UWr; Odznaka Honorowa „Zasłużony Opolszczyźnie”; Medal XXX-lecia WSP w Opolu; Złoty Krzyż Zasługi; Krzyż Kawalerski O.O.P. Szerzej o nim: Postępy Fizyki 42, 3 (1991) 303.