Gienc Jan Urodził się 2 lutego 1930 roku w Kielcach. Studia na Wydziale Weterynaryjnym Uniwersytetu Wrocławskiego odbywał w latach 1950–1955. Po otrzymaniu dyplomu lekarza weterynaryjnego w 1955 roku rozpoczął pracę w Zakładzie Anatomii Zwierząt Domowych ówczesnej Wyższej Szkoły Rolniczej we Wrocławiu.
Stopień doktora nauk weterynaryjnych uzyskał we Wrocławiu w 1965 roku na podstawie rozprawy Morfologia porównawcza części oskrzelowej nerwu błędnego u kotowatych i psowatych. Z chwilą uruchomienia weterynaryjnego kierunku studiów przy Wydziale Zootechnicznym WSR w Olsztynie przeniesiony został służbowo i zatrudniony na stanowisku adiunkta w Katedrze Anatomii Zwierząt tego Wydziału. W Uczelni olsztyńskiej zorganizował i realizował ćwiczenia prosektoryjne dla studentów Wydziału Weterynaryjnego i Rolniczego. W 1970 roku powołany został na stanowisko kierownika Zespołu Anatomii Zwierząt, na którym pozostawał do 1972 roku.
W 1976 roku otrzymał stopień naukowy doktora habilitowanego nauk weterynaryjnych za pracę Porównawcza morfologia i topografia niektórych zwojów oraz zazwojowych odcinków przywspółczulnych dróg wydzielniczych dużych ślinianek u doświadczalnych gryzoni i mięsożernych w świetle badań histochemicznych. Za całokształt działalności naukowo-dydaktycznej i organizacyjnej na Uczelni olsztyńskiej odznaczony został Złotym Krzyżem Zasługi i Honorową Odznaką Uczelni.
Kierując się sentymentem do stron rodzinnych, w 1977 roku przeszedł do pracy na stanowisko docenta w Instytucie Biologii Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Kielcach. Tu od podstaw zorganizował Zakład Anatomii Porównawczej Kręgowców. W ramach działalności dydaktycznej prowadził zajęcia z anatomii i histologii człowieka dla studentów kierunku biologicznego oraz Podyplomowego Studium Wychowania Fizycznego.
Za najważniejsze osiągnięcia dwudziestoletniej pracy w Zakładzie należy uznać objęcie badaniami nie tylko przedstawicieli ssaków i ptaków, lecz także gadów oraz wzbogacenie badań histologicznych i histochemicznych o obserwacje w mikroskopie elektronowym.
Trzech jego wychowanków uzyskało stopień doktora, a jeden doktora habilitowanego.
Tytuł naukowy profesora nadzwyczajnego nauk weterynaryjnych otrzymał w 1986 roku.
Odznaczony został Medalem Komisji Edukacji Narodowej oraz Krzyżem Kawalerskim.
Zmarł 28 lutego 1997 roku w Kielcach.