Goc Franciszek Urodził się 23 września 1893 roku w Kobiernikach k. Kęt w powiecie Biała Krakowska. Studiował na Uniwersytecie Jagiellońskim w latach 1915–1919, gdzie uzyskał dyplom inżyniera rolnictwa. W 1920 roku rozpoczął pracę w Katedrze Ogrodnictwa UJ.
Stopień doktora rolnictwa otrzymał w 1934 roku na Wydziale Rolniczym UJ na podstawie rozprawy Zmienność form i anomalie u Primula obconica Hance, natomiast tytuł docenta uzyskał w 1955 roku na podstawie opracowania monograficznego Uprawa leszczyny.
Od 1945 roku organizator i kierownik Oddziału Ogrodniczego przy Wydziale Rolniczym Uniwersytetu i Politechniki we Wrocławiu, członek Komisji Senackiej ds. Zakładów Doświadczalnych (1945–1950), członek Rady Naukowej dla Zagadnień Ziem Odzyskanych w Krakowie (1945–1948), Rady Ogrodniczej przy Ministerstwie Rolnictwa (1946–1950), Rady Naukowej Instytutu Sadownictwa w Skierniewicach (1952–1961). Kierownik Katedry Ogrodnictwa Wyższej Szkoły Rolniczej we Wrocławiu w latach 1945–1948 i 1953–1963.
Autor 10 oryginalnych prac twórczych, w tym podstawowego dla sadownictwa opracowania monograficznego Uprawa leszczyny, 21 publikacji popularnonaukowych. Opiekun 25 prac magisterskich. Propagator wiedzy sadowniczej, organizator i wykładowca kursów i szkoleń dla producentów, w latach międzywojennych i po 1945 roku. Hodowca nowych odmian wiśni odpornych na moniliozę.
Odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski i wielokrotnie nagrodami Rektora WSR we Wrocławiu.
Przeszedł na emeryturę w 1963 roku i powrócił do rodzinnego Krakowa. Zmarł w 1988 roku, pochowany jest w Krakowie.