Goos Adam Urodził się 24 grudnia 1914 roku w Brzozowcu koło Brzeska i tam ukończył szkołę podstawową. Egzamin maturalny złożył w 1933 roku w IV Gimnazjum i Liceum im. Henryka Sienkiewicza w Krakowie. W latach 1934–1939 studiował na Wydziale Rolniczym SGGW w Warszawie, gdzie uzyskał absolutorium. Wybuch II wojny światowej zastał go na Wileńszczyźnie. Stamtąd różnymi środkami lokomocji przedostał się przez Rumunię, Jugosławię i Grecję do Francji, gdzie wstąpił do tworzącej się Armii Polskiej. W Coëtgnidan skończył szkołę podchorążych i został przydzielony do 2 Dywizji Strzelców Pieszych. Po kapitulacji Francji w czerwcu 1940 roku, walcząca z Niemcami 2 dywizja przeszła do Szwajcarii, gdzie żołnierze zostali internowani. W obozie uniwersyteckim w Winterthur skończył studia rolnicze i w 1945 roku na politechnice w Zurichu uzyskał dyplom inżyniera rolnika.
Już w 1944 roku rozpoczął pracę w laboratorium chemicznym Zurich-Oerlikon, a następnie pracował aż do końca 1946 roku w chemicznych zakładach J. R. Geigy w Bazylei. W tej firmie zapoznał się z nowymi insektycydami (DDT) i doświadczeniami nad chemicznym zwalczaniem szkodników. Do Polski wrócił w styczniu 1947 roku. W 1950 roku został zatrudniony jako starszy asystent w Katedrze Zoologii Rolniczej i Entomologii Stosowanej Wydziału Rolniczego Uniwersytetu i Politechniki we Wrocławiu. W 1951 roku powołany został na stanowisko adiunkta.
Stopień naukowy doktora nauk rolniczych uzyskał w 1952 roku, a doktora habilitowanego w 1961 roku na podstawie rozprawy Słodyszek rzepakowy – Meligethes aeneus F. jako obiekt doświadczeń polowej oceny insektycydów (doświadczenia z populacjami ruchomymi) na Wydziale Rolniczym WSR we Wrocławiu. W 1972 roku uzyskał tytuł profesora nadzwyczajnego nauk rolniczych.
Zorganizował w ramach Katedry Entomologii pierwszy w Polsce Zakład Techniki Ochrony Roślin i do końca swego życia był wierny pracom, związanym z ochroną roślin przed szkodnikami.
Był promotorem 14 zakończonych rozpraw doktorskich. Pod Jego kierunkiem ponad 100 studentów wykonało swoje prace magisterskie. Dorobek naukowy Profesora to ponad 100 prac naukowych i popularnonaukowych. Jest autorem pierwszych skryptów akademickich Środki chemiczne ochrony roślin, Metody i organizacja ochrony roślin oraz współautorem skryptu Niebezpieczeństwa związane ze stosowaniem środków chemicznych ochrony roślin. Był też współautorem podręcznika akademickiego, mającego 2 wydania, Nauka o chorobach i szkodnikach roślin oraz technika ich zwalczania. Od 1962 roku aż do śmierci był redaktorem Polskiego Pisma Entomologicznego – Seria B. Entomologia stosowana.
Zmarł 12 maja 1980 roku i pochowany został na cmentarzu przy ul. Grabiszyńskiej we Wrocławiu.