Grzywiński Leszek Urodził się 23 lipca 1923 roku we Lwowie, tam też pobierał pierwsze nauki, egzamin maturalny zdawał już po wojnie w Zabrzu. Z macierzystą Uczelnią związany jest od 1946 r., kiedy rozpoczął studia wyższe na Wydziale Medycyny Weterynaryjnej Uniwersytetu i Politechniki Wrocławskiej. Studia ukończył w 1950 r., ale już w 1949 został zatrudniony jako asystent. W 1954 roku awansował na st. asystenta, a w 1957 – na adiunkta. W roku 1959 obronił pracę doktorską Współzależność inwazji i infekcji jelitowych drobiu. Po 9 latach habilitował się na podstawie 3-częściowych studiów nad toksoplazmozą drobiu i wkrótce otrzymał stanowisko docenta. Tytuł profesora nadzwyczajnego otrzymał w 1976 r., profesora zwyczajnego w 1989 roku.
Problematyka związana z toksoplazmozą stanowiła główny nurt badań naukowych profesora Leszka Grzywińskiego. Zainteresowania dotyczyły epizootiologii, epidemiologii, kliniki, diagnostyki, procesów patogenetycznych, immunologicznych i innych, zachodzących w organizmie żywiciela pod wpływem zarażenia Toxoplasma gondii.
Drugi nurt działalności naukowej dotyczył przede wszystkim oceny skuteczności leków przeciw pasożytom.
Jest autorem i współautorem ponad 240 publikacji, w tym licznych doniesień na zjazdy krajowe i zagraniczne. Uczestniczył w kilkudziesięciu kongresach, zjazdach, konferencjach i spotkaniach jubileuszowych, przedstawiając wyniki badań i przewodnicząc obradom. Był sekretarzem, wiceprezesem i prezesem Polskiego Towarzystwa Parazytologicznego. Był sekretarzem naukowym redakcji Wiadomości Parazytologicznych (1960–1973) i redaktorem Monografii Parazytologicznych (1977–1998).
Był członkiem Komitetu Parazytologii PAN (1984– –1995), Rady Naukowej Instytutu Parazytologii PAN (1984–90), Rady Naukowej przy Ministrze Zdrowia i Opieki Społecznej (1986–1990), Rady Naukowej Instytutu Mikrobiologii Uniwersytetu Wrocławskiego (1976–1984), zespołu Parazytologów Doradców Departamentu Weterynarii Ministerstwa Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej (1975–1980), w dalszym ciągu jest (od 1979) rzeczoznawcą Stowarzyszenia Inżynierów i Techników Rolnictwa.
Działał ponadto w Sekcji Parazytologii Polskiego Towarzystwa Nauk Weterynaryjnych jako przewodniczący, organizując 9 ogólnopolskich sesji naukowych.
Profesor Leszek Grzywiński wypromował 10 doktorów. Sporządził 15 recenzji profesorskich, 7 habilitacyjnych i 19 doktorskich. Opiniował liczne prace naukowe, podręczniki i skrypty oraz wnioski o granty.
W latach 1990–1993 pełnił funkcję dziekana Wydziału Medycyny Weterynaryjnej AR we Wrocławiu.
Jest laureatem wielu nagród Rektora i Ministra. Został odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi, Krzyżem Kawalerskim Polonia Restituta, Medalem Edukacji Narodowej, Medalem im. Konstantego Janickiego PTP i odznakami: Zasłużony dla Akademii Rolniczej we Wrocławiu, Zasłużony dla Polskiego Towarzystwa Nauk Weterynaryjnych oraz Złotą Odznaką Związku Nauczycielstwa Polskiego.