Hejłasz Zbigniew Urodził się 21 sierpnia 1920 roku w Sanoku. Studia ukończył na Wydziale Medycyny Weterynaryjnej Uniwersytetu i Politechniki we Wrocławiu w 1949 roku.
Pracę w charakterze zastępcy asystenta rozpoczął na Wydziale Lekarskim UMCS w Lublinie. Następnie przez 2 lata pracował w Państwowym Zakładzie Higieny we Wrocławiu. Był także ordynatorem, a potem kierownikiem Lecznicy Zwierząt w Kowarach. W latach 1950–1951 pełnił obowiązki Powiatowego Lekarza Weterynarii w Trzebnicy.
W latach 1951–1955 pracował początkowo jako asystent naukowy, a następnie jako Komendant Wojskowego Centralnego Ośrodka Badań Weterynaryjnych w Puławach. W 1956 roku prof. Hejłasz rozpoczął pracę w Katedrze Chorób Wewnętrznych Wyższej Szkoły Rolniczej we Wrocławiu, gdzie przeszedł wszystkie stopnie kariery naukowej, otrzymując w 1982 tytuł i stanowisko profesora nadzwyczajnego.
Swoje dociekania naukowe indywidualne i wspólne z innymi opisał w ponad 120 publikacjach typu monograficznego, rozprawach i komunikatach naukowych. Duża część prac poświęcona była biochemii klinicznej i procesom metabolicznym, do których należy zaliczyć między innymi: badania nad intoksykacjami u koni, badania nad ogólną przemianą materii, głównie niestrawnościami u bydła, badania nad wpływem zaburzeń metabolicznych u krów na stan zdrowia cieląt, zaburzeniami równowagi kwasowo-zasadowej i elektrolitowej u bydła i cieląt, opracowanie etiopatogenezy i leczenia biegunek u cieląt oraz badania nad ustaleniem kryteriów oceny wysiłkowej konia.
Aktywnie uczestniczył w szkoleniach Terenowej Służby Weterynaryjnej.
Był aktywnym członkiem wielu towarzystw naukowych i organizacji społecznych. Był odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, Złotym Krzyżem Zasługi, Brązowym Medalem Sił Zbrojnych w Służbie Ojczyzny, Medalem Zwycięstwa i Wolności, Krzyżem Partyzanckim, Krzyżem Armii Krajowej, trzykrotnie odznaczony medalem Wojska Polskiego.
Zmarł 5 kwietnia 1998 roku. Pochowany został na cmentarzu w Warszawie.