Helwig Anna Urodziła się na Litwie 3 kwietnia 1902 roku. Studiowała na Wydziale Rolniczo-Leśnym SGGW w Warszawie i w roku 1926 uzyskała dyplom inżyniera ogrodnictwa. Po ukończeniu studiów była pracownikiem Warzywniczych Zakładów Doświadczalnych w Kisielnicy, Zemborzycach, a następnie we Fredrowie k. Lwowa. Wojnę spędziła w Warszawie, pracowała na plantacji ziół leczniczych koło Sochaczewa. Uczestniczyła w pracach konspiracyjnych.
W okresie powojennym była początkowo asystentem Stacji Doświadczalnej w Morach k. Warszawy, a od 1947 r. do przejścia na emeryturę w 1972 r. – pracownikiem Akademii Rolniczej we Wrocławiu.
Stopień doktora nauk rolniczych otrzymała w 1952 r. na podstawie rozprawy Studia nad kwitnieniem i owocowaniem pomidorów szklarniowych, natomiast stopień doktora habilitowanego nauk rolniczych w 1964 roku na Wydziale Rolniczym Wyższej Szkoły Rolniczej we Wrocławiu, na podstawie rozprawy Synteza wyników doświadczeń odmianowych kapusty głowiastej białej.
Od 1956 roku kierowała pracą naukową i działalnością dydaktyczną działu warzywniczego Katedry Ogrodnictwa, w latach 1963–1972 była kierownikiem tej Katedry.
Promotor 2 prac doktorskich i 52 prac magisterskich. Współautor 3 podręczników z zakresu warzywnictwa, autor 15 oryginalnych prac twórczych, 25 prac popularnonaukowych i ekspertyz.
Członek Komisji ds. Spraw Warzywnictwa Rady Naukowo-Technicznej przy Ministrze Rolnictwa (1956–1965), Rady Naukowej Instytutu Warzywnictwa w Skierniewicach (1965–1970), Państwowej Komisji Oceny Odmian Roślin Warzywnych (1968–1972).
Odznaczona Złotym Krzyżem Zasługi, Odznaką X-lecia PRL i 1000-lecia Państwa Polskiego, a także 4 nagrodami Rektora WSR we Wrocławiu.
Zmarła we Wrocławiu 28 marca 1996 roku, pochowana w rodzinnym grobie na Powązkach w Warszawie.