Jara Zbigniew Urodził się 2 stycznia 1919 roku w Sanoku. Po zdaniu matury w 1936 w gimnazjum typu humanistycznego rozpoczął studia w Akademii Medycyny Weterynaryjnej we Lwowie, pracując w latach 1938–1939 jako asystent wolontariusz w Zakładzie Chemii Fizjologicznej i Patologii Ogólnej AMW (kierownik prof. dr Wacław Moraczewski).
W latach okupacji w tzw. Generalnej Guberni działał w Sanoku i Krośnie Małopolskim, w konspiracji w Służbie Zwycięstwa Polski, później ZWZ-AK oraz tajnym nauczaniu. W latach 1942–1944 przebywał we Lwowie pracując jako laborant w Katedrze Chemii Ogólnej (kierownik prof. dr W. Moraczewski) przedwojennej Akademii Medycyny Weterynaryjnej, przemianowanej na tzw. Państwowe Kursy Weterynaryjne (Statliche Tierärztliche Fachkurse) równocześnie kończył studia weterynaryjne. Od lipca 1944 do stycznia 1945 r. po miesięcznym stażu przeddyplomowym pracował w rzeźni miejskiej w Krakowie, gdzie w międzyczasie więziony był jako zakładnik w obozie koncentracyjnym w Płaszowie. W czasie od lutego do maja 1945 r. pełnił obowiązki sekretarza Studium Weterynaryjnego organizującego się przy Wydziale Rolniczym Uniwersytetu Jagiellońskiego. W końcu czerwca 1945 r. wyjechał do Wrocławia, gdzie działał w Grupie Kulturalno-oświatowej pod kierownictwem prof. dr. Stanisława Kulczyńskiego – w odbudowie, a później organizacji Uniwersytetu i Politechniki.
Od 1 listopada 1945 r., tj. od utworzenia Wydziału Medycyny Weterynaryjnej na tej Uczelni, pracował jako asystent w Zakładzie Limnologii i Rybactwa pod kierownictwem prof. dr. Mariana Stangenberga. Równocześnie w latach 1948–1952 studiował biologię na Wydziale Nauk Przyrodniczych, uzyskując tytuł magistra filozofii. W 1952 r. obronił pracę doktorską Układ krzepnięcia krwi karpia (Cyprinus carpio L.) wykonaną pod kierownictwem prof. dr. Hugona Kowarzyka na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu i Politechniki Wrocławskiej i został mianowany adiunktem w Zakładzie Epizootiologii Wydziału Weterynaryjnego WSR pod kierownictwem prof. dr. Tadeusza Sobiecha. Po habilitacji na podstawie rozprawy Studia nad mechanizmem tombinogenezy w krwi karpia (Cyprinus carpio L.) w 1961 r. jako docent został kierownikiem Zakładu Ichtiopatologii w Katedrze Epizootiologii WSR (później AR). W latach 1963–66 był prodziekanem ds. studenckich na Wydziale Weterynaryjnym WSR.
W roku 1972 został mianowany profesorem nadzwyczajnym, a w 1976 r. decyzją ministra szkolnictwa wyższego przeniesiony został na Uniwersytet Wrocławski na stanowisko kierownika Zakładu Fizjologii Zwierząt w Instytucie Zoologii. W roku 1989 przeszedł na emeryturę.
W latach 1970–1987 był Redaktorem Naczelnym Wiadomości Parazytologicznych; jest redaktorem publikacji z zakresu biologii w Sprawozdaniach/Seminariach Wrocławskiego Towarzystwa Naukowego (WTN), którego członkiem jest od roku 1967 i od roku 1991 Przewodniczącym Wydziału VIII – Nauk Biologicznych; od 10 lat przewodniczy Radzie Redakcyjnej Zoologica Poloniae.
Dorobek naukowy liczy w sumie ok. 180 publikacji, w tym 51 rozpraw naukowych, współautorstwo w 4 publikacjach książkowych – 2 z zakresu weterynarii i 2 z zakresu biologii. Pod Jego redakcją powstał Przewodnik do ćwiczeń z zakresu fizjologii zwierząt dla biologów.
Był promotorem 7 rozpraw doktorskich z zakresu fizjologii ryb i żab oraz ichtiopatologii na WSR Wrocław, Uniwersytecie Jagiellońskim, Uniwersytecie Wrocławskim i Akademii Rolniczo-Technicznej w Olsztynie. Ponadto był promotorem 30 prac magisterskich z fizjologii zwierząt zmiennocieplnych na Uniwersytecie Wrocławskim.
Ważniejsze wyróżnienia: ”Zasłużony dla Wydziału Medycyny Weterynaryjnej AR we Wrocławiu”, Złoty Medal Uniwersytetu Wrocławskiego, Medal im. Konstantego Janickiego za zasługi dla parazytologii, Srebrny Medal jubileuszowy 50-lecia Polskiego Towarzystwa Parazytologicznego, Medal Komisji Edukacji Narodowej oraz Medal Rodła – za umacnianie polskości na Ziemiach Zachodnich, członkostwo honorowe Wrocławskiego Towarzystwa Naukowego.