Jasińska Zofia Urodziła się 3 maja 1931 roku w Wiśniowej, woj. podkarpackie. W 1948 roku ukończyła liceum ogólnokształcące w Rzeszowie i rozpoczęła studia na Wydziale Rolnym Uniwersytetu i Politechniki we Wrocławiu, które ukończyła w Wyższej Szkole Rolniczej, uzyskując dyplom inżyniera rolnika w 1952 roku i magistra rolnictwa w 1954 roku.
Stopień doktora nauk rolniczych otrzymała w 1962 roku na Wydziale Rolniczym WSR we Wrocławiu na podstawie rozprawy Rozwój, wartość użytkowa i ekonomiczna roślin strączkowych na dwóch kompleksach glebowych, a stopień doktora habilitowanego nauk rolniczych w 1966 r. na podstawie rozprawy Wartość użytkowa plonów siana odmian koniczyny czerwonej i lucerny mieszańcowej w uprawie bez rośliny ochronnej i w roślinie ochronnej z różnymi terminami siewu.
Tytuł naukowy profesora nadzwyczajnego nauk rolniczych otrzymała w 1976 roku, a profesora zwyczajnego w 1987 roku.
Odbyła staże naukowe w ZSSR (Moskwa, Kijów), Czechosłowacji (Praga, Brno, Nitra), Holandii (Wageningen), Danii (Kopenhaga), Wielkiej Brytanii (wiele ośrodków), Finlandii (Helsinki), RFN (wiele ośrodków), Szwecji (Uppsala), Norwegii (Os), Francji (Rennes, Dijon).
Zatrudniona w Katedrze Szczegółowej Uprawy Roślin od 1953 roku, kierownik tej Katedry od 1993 roku.
Przedstawiciel Wydziału Rolniczego w Senacie (1978–1982, 1987–2001), przewodnicząca Senackich Komisji ds. Rozwoju Kadry Naukowej i Współpracy z Zagranicą (1987–1990) i Finansowej (1996–2001), kierownik naukowo-dydaktyczny Punktu Konsultacyjnego w Toporowie (1968–1981), prodziekan Wydziału Rolniczego (1970–1972), pełnomocnik Rektora ds. Zawodowych Studiów Zaocznych i Podyplomowych (1973–1981), prorektor ds. Współpracy z Gospodarką Narodową i RZD (1982–1984), kierownik Studium Doktoranckiego na Wydziale Rolniczym (1994–2001).
Przedstawiciel Uczelni w Radzie Konsultacyjnej ds. RZD przy MNiSzW (1984–1990), w Komisji Nagród MEN (1984–1990), zastępca przewodniczącego Komisji ds. Rejestracji Odmian Roślin Strączkowych i Oleistych MRiGŻ (1970–2001), radna WRN we Wrocławiu i członek Komisji Produkcji Rolnej tej Rady (1973–1980), członek Zespołu dydaktyczno-wychowawczego przy MNSZWiT (1974–1982), członek CK ds. Tytułu i Stopni Naukowych (1994–2002), członek Zespołu P06 KBN (2000–2003), członek Komitetu Hodowli i Uprawy Roślin, później Komitetu Uprawy Roślin PAN (1968–1984, 1999–2002), przewodnicząca Wydziału VII Wrocławskiego Towarzystwa Naukowego (1989 – nadal), przewodnicząca Komisji Nauk Rolniczych Oddziału Wrocławskiego PAN (1993 – nadal), członek European Society for Agronomy (1991 – nadal).
Promotor 10 doktoratów oraz 168 prac magisterskich. Wykonała 14 recenzji doktorskich, 15 habilitacyjnych, 12 do tytułu naukowego profesora, 103 wydawnicze i wiele dla KBN.
Autorka i współautorka podręczników: Uprawa Roślin (1971 i 1983), Szczegółowa uprawa roślin (1976 i 1982), Uprawa roślin rolniczych (1985 i 1982), Szczegółowa uprawa roślin (1999), Rośliny strączkowe (1993), Przewodnik do ćwiczeń ze szczegółowej uprawy roślin (1978, 1990) oraz 185 publikacji naukowych, w tym 22 obcojęzycznych.
Jest znanym specjalistą z zakresu uprawy roślin polowych, w tym zwłaszcza roślin strączkowych i oleistych. Jej osiągnięcia naukowe dotyczą określenia związków między warunkami uprawy, rozwojem roślin, plonowaniem, jakością surowca, żyznością gleby i efektami ekonomicznymi, z uwzględnieniem nowych odmian i racjonalnych technologii produkcji.
Odznaczona Złotym Krzyżem Zasługi, Krzyżem Kawalerskim, Medalem Komisji Edukacji Narodowej, 4 odznakami regionalnymi. Wyróżniona 5 nagrodami MEN, 7 nagrodami Rektora i Lubuską Nagrodą Kulturalną.