Karpiak Stanisław Urodził się 7 grudnia 1920 roku we Lwowie. Tam też uzyskał wykształcenie podstawowe, średnie i w 1940 roku podjął studia na Wydziale Biologicznym Uniwersytetu Lwowskiego, które z powodu okupacji niemieckiej musiał przerwać w 1941 roku. Kontynuował je w latach 1944–1946, a ukończył w 1947 r. już na Wydziale Nauk Przyrodniczych Uniwersytetu i Politechniki we Wrocławiu. W okresie studiów, w latach 1940–1947 pracował jako laborant na Uniwersytecie Lwowskim, a także jako nauczyciel biologii i chemii w szkole średniej. W 1946 roku został asystentem w Katedrze Fizjologii Zwierząt Uniwersytetu i Politechniki we Wrocławiu, gdzie pracował do 1951 roku, wtedy już na stanowisku adiunkta. W 1951 roku podjął pracę w Akademii Medycznej na Oddziale Stomatologicznym, będąc do 1953 roku wykładowcą chemii fizjologicznej. W latach 1953–1963 już jako docent pracował w Katedrze Chemii Fizjologicznej na Wydziale Lekarskim, będąc jednocześnie w latach 1955–1960 wykładowcą chemii biologicznej na Wydziale Farmakologii, a także w latach 1954–1957 wykładowcą biochemii na Wydziale Rolniczym ówczesnej Wyższej Szkoły Rolniczej.
W 1963 roku przeszedł do Wyższej Szkoły Rolniczej i kierował Katedrą Biochemii na Wydziale Weterynaryjnym do 1969 jako docent, a później jako profesor. W latach 1964–1969 pełnił funkcję prodziekana, a następnie dziekana Wydziału Weterynaryjnego.
Od 1973 roku był członkiem Komisji Biologii Molekularnej, a od 1978 r. – Komisji Nauk Rolniczych PAN Oddział Wrocław. W 1975 roku został członkiem Komisji Fizjologii Mięśni PAN a w latach 1981–1984 członkiem Komisji Biochemii i Biofizyki PAN. Członek Polskiego Towarzystwa Fizjologii, Polskiego Towarzystwa Biochemii, Polskiego Towarzystwa Nauk Weterynaryjnych, Wrocławskiego Towarzystwa Naukowego. Pełnił też wiele funkcji społecznych, był członkiem Stronnictwa Demokratycznego, radnym WRN.
W swoim dorobku ma ponad 110 prac naukowych z zakresu biochemii porównawczej zwierząt i metabolizmu mięśni. Jest autorem podręcznika Biochemia zwierząt (1975), którego drugie wydanie w 1986 roku zostało znacznie zmienione. Był także współautorem Enzymologii klinicznej pod red. E. Szczeklika (1967).
Wyróżniony licznymi nagrodami i odznaczeniami (Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski).
Zmarł 22 marca 1995 roku, pochowany został na cmentarzu przy ulicy Grabiszyńskiej we Wrocławiu.