Kopeć Bohdan Urodził się 2 stycznia 1910 roku w Wilnie. Po ukończeniu gimnazjum w 1929 roku studiował na Wydziale Rolniczym Uniwersytetu im. Stefana Batorego w Wilnie. Dyplom inżyniera rolnictwa uzyskał w 1934 roku.
Stopień doktora nauk rolniczych otrzymał w 1939 roku na Uniwersytecie im. Stefana Batorego na podstawie rozprawy Wychodźstwo sezonowe z Ziemi Wileńskiej do Łotwy (promotor prof. Witold Staniewicz). W 1960 roku habilitował się na Wydziale Rolnym Wyższej Szkole Rolniczej we Wrocławiu na podstawie rozprawy Metodyka projektowania organizacji gospodarstw rolnych.
Profesorem nadzwyczajnym został w 1964 roku, a tytuł profesora zwyczajnego otrzymał w 1972 roku.
Zainteresowania naukowe Profesora obejmowały cztery dziedziny nauk ekonomiczno-rolniczych, a mianowicie: projektowanie organizacji indywidualnych gospodarstw rolnych, analizę stanu i rozwoju rolnictwa w rejonie, zarządzanie przedsiębiorstwem rolnym, teorię i metodykę badań naukowych w rolnictwie.
Pracę naukową rozpoczął w 1936 roku na Uniwersytecie im. Stefana Batorego w Wilnie na stanowisku asystenta w Katedrze Ekonomii Rolnej. W 1937 roku został zwolniony z pracy wraz z całą kadrą naukową. W ramach repatriacji ludności polskiej w 1946 roku przyjechał do Torunia, a następnie do Wrocławia. Podjął pracę na Uniwersytecie i Politechnice w Katedrze Ekonomii Rolniczej na stanowisku adiunkta. Od 1951 roku pełnił funkcję kierownika Katedry Ekonomiki i Organizacji Socjalistycznych Przedsiębiorstw Rolnych w Wyższej Szkole Rolniczej we Wrocławiu. Dyrektorem Instytutu Ekonomiki i Organizacji Rolnictwa był w latach 1970–1976. Na emeryturę przeszedł w 1980 roku.
Profesor Kopeć był od 1960 roku członkiem Komitetu Badań Regionów Uprzemysłowionych PAN, był również w latach 1959–1972 członkiem Prezydium Komitetu Ekonomiki Rolnictwa Wydziału V PAN. Równocześnie pełnił funkcję przewodniczącego Sekcji Organizacji Gospodarstw Rolnych, a później został Honorowym Członkiem tego Komitetu. Działał aktywnie we Wrocławskim Towarzystwie Naukowym, Polskim Towarzystwie Ekonomicznym i Towarzystwie Naukowym Organizacji i Kierowania.
Był promotorem 13 prac doktorskich oraz 137 prac magisterskich. Recenzował 15 rozpraw habilitacyjnych i 10 doktorskich oraz wielokrotnie opiniował całokształt dorobku naukowego docentów i profesorów.
Autor i współautor 5 pozycji zwartych, m. in.: Ekonomika i organizacja gospodarstw rolnych w zarysie, (PWRiL, 1962), 3 skryptów z zakresu ekonomiki i organizacji gospodarstw rolnych oraz 117 publikacji naukowych i 50 popularnonaukowych. Wyniki swoich badań prezentował na licznych konferencjach w Brnie, Moskwie, Halle i Szwajcarii. Współpracował z praktyką rolniczą, utrzymywał stały kontakt z przedsiębiorstwami rolniczymi.
Wybitny uczony z dziedziny ekonomiki rolnictwa. Oryginalna metodyka i zakres badań Profesora Kopcia zyskały miano wrocławskiej szkoły ekonomiki rolnictwa.
Za pracę naukową, dydaktyczną i organizacyjną został odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi, Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, Medalem Komisji Edukacji Narodowej.
Zmarł w dniu 22 sierpnia 1987 roku we Wrocławiu. Pochowany jest na cmentarzu przy ulicy Bujwida we Wrocławiu.