Kostrzewa Stanisław Urodził się 5 maja 1937 roku w Dobrzycy, w powiecie pleszewskim. Szkołę podstawową ukończył w roku 1951 w Dobrzycy, a następnie liceum ogólnokształcące w 1955 roku w Koźminie Wlkp. W tymże roku rozpoczął studia na Wydziale Melioracji Wodnych ówczesnej Wyższej Szkoły Rolniczej we Wrocławiu, które ukończył w roku 1960, uzyskując tytuł magistra inżyniera melioracji wodnych.
1 sierpnia 1960 roku zatrudniony został w Katedrze Melioracji Rolnych i Leśnych – obecnie Instytucie Kształtowania i Ochrony Środowiska. W latach 1961–1962 pracował również w Biurze Projektów Wodnych Melioracji we Wrocławiu.
Stopień naukowy doktora nauk technicznych otrzymał w 1966 roku na Wydziale Melioracji Wodnych Wyższej Szkoły Rolniczej we Wrocławiu na podstawie rozprawy Wpływ czynników meteorologicznych i rozstawy sączków na wielkość odpływu z sieci drenarskiej, natomiast stopień doktora habilitowanego nauk technicznych – na tym samym wydziale na podstawie rozprawy Badania nad ustaleniem norm odpływu drenarskiego na terenach nizinnych południowo-zachodniej Polski w roku 1977. Tytuł naukowy profesora nadzwyczajnego otrzymał w 1987 r., profesorem zwyczajnym został w 1996 roku. Odbył 3-miesięczne staże naukowe w Holandii (Międzynarodowy Instytut Melioracji w Wageningen), Jugosławii (Uniwersytet w Nowym Sadzie i Sarajewie) i na Białorusi (Akademia Rolnicza) oraz staże krótkoterminowe w Czechach, Słowacji, Niemczech, Grecji, Rosji, Łotwie, Szwajcarii, Jugosławii i Holandii.
Członek Senatu w latach 1987–1993, przedstawiciel adiunktów i asystentów Wydziału Melioracji Wodnych w Senacie w kadencji 1970–1972, wiceprezes Zrzeszenia Absolwentów Wydziału (1967–1970), sekretarz Rady Zakładowej ZNP (1976–1980), prodziekan (1979–1987) i dziekan (1987–1990) Wydziału Melioracji Wodnych, wicedyrektor (1987–1991) i dyrektor (od 1991 roku) Instytutu Kształtowania i Ochrony Środowiska.
Przedstawiciel Uczelni w Komisji Ekspertów MEN (1986–1990), przewodniczący Zespołu Egzaminacyjnego ds. stopni specjalizacji zawodowej Głównej Komisji Kwalifikacyjnej w Instytucie Kształtowania Nauczycieli i Centrum Doskonalenia Nauczycieli (1984–1997), członek Komitetu Redakcyjnego Problemy Zagospodarowania Ziem Górskich oraz Journal of Water and Land Development, członek Komitetu Zagospodarowania Ziem Górskich PAN i przewodniczący Sekcji Sudeckiej (1984–1993), członek Komitetu Melioracji i Inżynierii Środowiska Rolniczego PAN (od 1984), wiceprzewodniczący (1993–1996) i przewodniczący tego Komitetu (od 1996 r.).
Promotor 6 doktorów oraz 106 prac magisterskich. Wykonał recenzje 12 rozpraw doktorskich, 23 rozpraw habilitacyjnych oraz dorobku 22 kandydatów do tytułu naukowego profesora, w tym 4 dla uczelni zagranicznych.
Recenzent 65 publikacji naukowych, 8 książek oraz 16 projektów badawczych. Autor lub współautor 2 podręczników Podstawy melioracji rolnych (1986) i Agromelioracje w kształtowaniu środowiska rolniczego (1997), 4 skryptów z zakresu melioracji rolnych oraz 107 publikacji naukowych, w tym 15 w j. obcych. Wyniki swych prac prezentował na zagranicznych konferencjach, m.in. w Pradze, Nitrze, Jełgawie, Atenach, Rostocku i Brnie.
Jest specjalistą z zakresu hydrologii systemów drenarskich, kształtowania i ochrony zasobów retencji wodnej w glebie i w zlewni rolniczej oraz melioracji terenów górskich i podgórskich. Pod Jego kierunkiem 14 obcokrajowców odbyło krótkoterminowe staże naukowe.
Odznaczony m.in. Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, Medalem Komisji Edukacji Narodowej, odznakami – Zasłużony Pracownik Rolnictwa oraz Zasłużony dla Akademii Rolniczej we Wrocławiu. Wyróżniony 4 nagrodami Ministra i ponad 20 nagrodami Rektora.