Kotliński Jerzy Urodził się 29 marca 1921 roku w Piaskach k. Lublina. Do szkoły powszechnej i gimnazjum uczęszczał w Kielcach. Po wojnie rozpoczął studia na Wydziale Rolniczym Uniwersytetu i Politechniki we Wrocławiu, które ukończył w 1949 roku uzyskując dyplom magistra inżyniera.
Stopień doktora nauk rolniczych otrzymał w 1951 roku w Wyższej Szkole Rolniczej we Wrocławiu na podstawie rozprawy Dysekcja świni białej zwisłouchej jako podstawowe kryterium dla oceny rzeźnej trzody chlewnej, natomiast stopień doktora habilitowanego nauk zootechnicznych na Wydziale Zootechnicznym Wyższej Szkoły Rolniczej w Poznaniu w 1964 roku na podstawie rozprawy Szpinak jako pasza w świetle doświadczeń nad jego przydatnością w żywieniu świń. Tytuł naukowy profesora nadzwyczajnego otrzymał w 1973 roku, a profesora zwyczajnego w 1980 roku. Odbył miesięczny staż naukowy w Wyższej Szkole Rolniczej w Pradze – Suhdol.
Przewodniczył Komisji ds. Produkcji Zwierzęcej PAN w Warszawie. Był dyrektorem naukowym, a następnie naczelnym Instytutu Zootechniki w Czechnicy i wieloletnim dyrektorem Instytutu Hodowli i Technologii Produkcji Zwierzęcej AR we Wrocławiu, był członkiem Polskiego Towarzystwa Zootechnicznego, długoletnim prezesem Wojewódzkiego Związku Producentów Trzody Chlewnej, ekspertem Naczelnej Organizacji Technicznej we Wrocławiu, redaktorem naczelnym Rolnika Dolnośląskiego i członkiem komitetu redakcyjnego pisma Plon.
Promotor 12 doktorantów i jednego doktoratu honoris causa oraz 170 prac magisterskich. Wykonał liczne recenzje w przewodach habilitacyjnych oraz doktorskich, w tym jedną recenzję habilitacyjną pracownika naukowego Wyższej Szkoły Rolniczej w Pradze – Suhdol. Recenzent ponad 200 publikacji naukowych.
Autor 5 skryptów z zakresu hodowli trzody chlewnej oraz niezliczonych artykułów. Na emeryturze autor 15 opracowań książkowych dotyczących historii oddziału partyzanckiego AK Gór Świętokrzyskich ”Wybranieccy” i licznych artykułów z tego zakresu, a także siedmiu tomików poezji partyzanckiej.
Wdrożył liczne wyniki badań naukowych do szerokiej produkcji i był współtwórcą mieszanki przeciw anemii prosiąt ssących używanej w produkcji. Przeprowadził wiele wykładów dla producentów trzody chlewnej.
Odznaczony licznymi orderami wojennymi, w tym Srebrnym Krzyżem Orderu Virtuti Militari, Krzyżem Walecznych i innymi. Za działalność na polu nauki i dydaktyki otrzymał Krzyże Oficerski oraz Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski, a także Medal Komisji Edukacji Narodowej – Zasłużony Nauczyciel. Posiada też medale: Zasłużony dla Akademii Rolniczej we Wrocławiu i Akademii Rolniczo-Technicznej w Olsztynie i Pradze – Suhdol. Wyróżniony nagrodami Ministra Szkolnictwa Wyższego i Rektora Akademii Rolniczej we Wrocławiu.