Kotz Jerzy Urodził się 5 marca 1922 roku we Lwowie. Tam ukończył szkołę podstawową oraz do 1939 czwartą klasę w Gimnazjum im. Kazimierza Wielkiego. Świadectwo dojrzałości otrzymał już w czasie wojny w 1941 roku.
Studia weterynaryjne rozpoczął w 1943 roku w czasie okupacji Lwowa przez Niemców, a skończył już w Polsce wyzwolonej we Wrocławiu w 1950 roku.
Od 1951 roku podjął pracę w Katedrze Anatomii Patologicznej i Weterynarii Sądowej Wydziału Medycyny Weterynaryjnej we Wrocławiu pod kierownictwem prof. Aleksandra Zakrzewskiego, gdzie pracował aż do podjęcia emerytury w 1992 roku.
Pracując w Katedrze Anatomii Patologicznej przeszedł wszystkie szczeble kariery zawodowo-naukowej, zdobywając tytuł profesora.
Całokształt Jego dorobku naukowego obejmuje ok. 140 pozycji, w przeważającej części prac doświadczalnych. Prace te dotyczyły wielu zagadnień, począwszy od diagnostyki nowotworów, zaburzeń rozwojowych i niektórych schorzeń zakaźnych zwierząt. Później zajmował się regeneracją i adaptacją tkanek przeszczepionych, szczególnie przewodu pokarmowego psów. Od roku 1960 pogłębia swoje wiadomości z zakresu histochemii i powoli wprowadza tę metodykę do swych badań naukowych (organizuje w katedrze pracownię histochemiczną). Są to przede wszystkim badania nad patomorfologią i rolą układu siateczkowo-śródbłonkowego w chorobach zakaźnych (gruźlica), inwazyjnych i przy krzemicy. Nadto zajmuje się patogenezą zatruć zwierząt domowych, szczególnie alfanaftylotiomocznikiem i związkami fosforoorganicznymi. W swych badaniach naukowych prof. J. Kotz współpracował z Instytutem Immunologii i Terapii Doświadczalnej PAN, Akademią Medyczną (Gastroenterologia) we Wrocławiu.
Prof. J. Kotz był recenzentem 14 rozpraw doktorskich i habilitacyjnych. Nadto pełnił wiele funkcji społecznych i wychowawczych w Uczelni i na wydziale.
Prof. Jerzy Kotz zmarł 16 lutego 1999 roku. Pochowany został na cmentarzu św. Wawrzyńca przy ul. O. Bujwida we Wrocławiu.