Kuczera Janina Urodziła się 5 grudnia 1925 roku w Warszawie. Szkołę średnią ukończyła w 1947 roku w Lublinie. Studia wyższe odbyła w latach 1948–1952 na Wydziale Matematyczno-Fizyczno-Chemicznym Uniwersytetu Wrocławskiego, uzyskując tytuł magistra filozofii w zakresie fizyki.
Stopień doktora nauk przyrodniczych uzyskała w 1967 r. w Instytucie Biologii Stosowanej WSR we Wrocławiu w 1967 r., za pracę Przenikanie elektronów monoenergetycznych przez modelowe substancje biologiczne, natomiast stopień doktora habilitowanego uzyskała na Wydziale Biologii i Nauk o Ziemi Uniwersytetu Jagiellońskiego w 1982 roku, za pracę Działanie wybranych związków biologicznie czynnych na błonę fosfolipidową. Tytuł naukowy profesora nadzwyczajnego uzyskała w 1989 roku, a profesora zwyczajnego w 1995 roku.
Odbyła trzy staże naukowe: w ZSRR, na Węgrzech i w Szwajcarii. Współpracowała naukowo z Instytutem Biochemii AN ZSRR w Moskwie oraz z Zakładem Fizyki Instytutu J. Stefana w Lublianie, Słowenia.
W 1952 roku podjęła pracę w Katedrze Fizyki i Biofizyki Akademii Rolniczej we Wrocławiu, kolejno na stanowiskach: 1952–1954 – asystenta, 1954–1967 – starszego asystenta, 1967–1984 – adiunkta, 1984–1990 – docenta, 1990–1995 – profesora nadzwyczajnego i 1995–1996 – profesora zwyczajnego.
W 1955 roku zorganizowała pracownię izotopową i aż do 1977 roku pełniła funkcję jej kierownika oraz inspektora ochrony radiologicznej. Była rzecznikiem Uczelnianej Komisji Dyscyplinarnej (1973–1977), przedstawicielem adiunktów w Senacie (1987–1990), prodziekanem Wydziału Rolniczego oraz wiceprzewodniczącą Senackiej Komisji ds. dydaktyki.
Od 1984 roku członek Komisji Błon Biologicznych Komitetu Cytobiologii PAN, od 1987 roku – członek Komisji Biologii Molekularnej i Biotechnologii Wrocławskiego Oddziału PAN. W latach 1993–1996 członka Komitetu Cytobiologii PAN, członek Zarządu Głównego Polskiego Towarzystwa Biofizycznego (PTBF) i przewodnicząca Wrocławskiego Oddziału PTBF, w latach 1993–1996, członek Zarządu Głównego Polskiego Towarzystwa Biologii Komórki.
Promotor 4 doktoratów. Wykonała łącznie 13 recenzji profesorskich, habilitacyjnych i doktorskich. Jest głównym redaktorem i autorką większości opisów 12 wydań, ciągle uzupełnianych, skryptu do ćwiczeń laboratoryjnych.
Była głównym redaktorem materiałów z 11 międzynarodowych Szkół ”Biophysics of Membrane Transport”.
Jest autorką 160 publikacji, w tym 62 oryginalnych prac twórczych. Wyniki swych prac prezentowała na 18 międzynarodowych konferencjach i kongresach. Wygłosiła 2 cykle wykładów w Słowenii.
Do głównych osiągnięć naukowych zalicza się próbę wyjaśnienia molekularnego mechanizmu działania grupy związków biologicznie aktywnych na błony modelowe i biologiczne, na ich strukturę i funkcje.
Odznaczona została Złotym Krzyżem Zasługi, Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, medalem ”Za Zasługi dla Akademii Rolniczej we Wrocławiu” oraz wyróżniona nagrodą Ministra i 25 nagrodami Rektora.