Kutera Jan Urodził się 26 czerwca 1925 roku w Rzechowie, woj. mazowieckie. Absolwent Uniwersytetu i Politechniki we Wrocławiu; inżynier rolnik i magister nauk agrotechnicznych w zakresie melioracji rolnych (1951); dr nauk rolniczych na Wydziale Melioracji Wodnych AR we Wrocławiu (1957); dr hab. w zakresie melioracji wodnych na Wydziale Melioracji Wodnych AR we Wrocławiu (1965); prof. nadzwyczajny (1972); prof. zwyczajny (1981). Specjalność naukowa: kształtowanie środowiska – melioracje, oczyszczanie i utylizacja ścieków w naturalnym środowisku.
Na Wydziale Melioracji Wodnych AR we Wrocławiu otrzymał stopień doktora nauk rolniczych (1957) oraz stopień doktora habilitowanego nauk rolniczych (1965). Tytuł naukowy profesora nadzwyczajnego nauk rolniczych przyznano Mu w 1972 roku, a profesora zwyczajnego w 1981 roku.
Pełnił wiele funkcji: kierownik Zakładu Rolniczego Wykorzystania Ścieków w Instytucie Melioracji i Kształtowania Środowiska AR we Wrocławiu 1981–1993, kierownik oddziału wrocławskiego IMUZ 1953–1992, również kierownik Zakładu Rolniczego Oczyszczania i Wykorzystania Ścieków; członek rad naukowych IMUZ w Falentach i Instytutu Ochrony Środowiska w Warszawie i we Wrocławiu; Komitetu Melioracji PAN; wykładowca na Wydziale Melioracji AR w Poznaniu. Organizator i pierwszy prezes Dolnośląskiego Oddziału Towarzystwa Inżynierii Ekologicznej; członek Międzynarodowego Stowarzyszenia Jakości Wód JAWQ; główny specjalista i konsultant w 6. BPWM. W dorobku dydaktycznym promotorstwo 25 prac magisterskich, promotorstwo 10 doktorów, wychowawca 6 doktorów habilitowanych i 2 profesorów nadzwyczajnych; opiniował 17 doktorantów oraz 15 pozytywnie zakończonych habilitacji, oraz profesora nadzwyczajnego i zwyczajnego, w tym 2 zagraniczne. Odbył kilkanaście zagranicznych wyjazdów naukowych.
Jego badania dotyczą oczyszczania ścieków, osadów ściekowych i gnojowicy w warunkach naturalnych – glebowo-roślinnych i wodno-roślinnych. Jest współtwórcą wrocławskiej szkoły rolniczego wykorzystania ścieków. Opracował, wdrożył i upowszechnił technologie i techniki oczyszczania w naturalnym środowisku ścieków bytowo-gospodarczych i z przemysłu rolno-spożywczego, a także zagospodarowanie gnojowicy z uwzględnieniem aspektów ochrony środowiska.
Jest autorem 274 publikacji, w tym 112 monografii i rozpraw naukowych, 23 książek, skryptów, wytycznych i instrukcji do projektowania; 27 prac zostało wydanych za granicą w 7 językach. Wykonał 166 opracowań nie publikowanych dla potrzeb gospodarczych i około 150 ocen dokumentacji projektowych. Podręcznik Wykorzystanie ścieków w rolnictwie wydany został przez PWRiL w 1978 roku, drugie wydanie, uzupełnione w 1988 r., zostało przetłumaczone na język rosyjski. Podręcznik Gospodarka gnojowicą, wydany został w 1994 roku przez Wydawnictwo AR we Wrocławiu. W 2000 roku nakładem Wydawnictwa AR we Wrocławiu ukazało się trzecie wydanie podręcznika Zagrożenia, ochrona i kształtowanie środowiska przyrodniczo-rolniczego z nowo opracowanymi dwoma rozdziałami przez prof. Kuterę. Jest również autorem opracowania, wydanego przez Komitet Naukowy PAN Człowiek i Środowisko dla potrzeb władz centralnych ”Fermy przemysłowe i gospodarka gnojowicą”. Prof. Kutera kilkakrotnie kierował realizacją badań w pięcioletnich programach badawczych węzłowych i resortowych oraz realizował tematy z funduszu specjalnego ONZ – ”Polska 26”, Agencję Ochrony Środowiska USA i Fundusz Specjalny im. M. C. Skłodowskiej.
Został wyróżniony i nagrodzony: Srebrnym i Złotym Krzyżem Zasługi, Krzyżem Kawalerskim OOP; pięciokrotnie odznakami resortowymi i stowarzyszeniowymi; dwukrotnie wyróżniony przez Ministerstwo Rolnictwa USA; dwukrotnie nagrodzony przez Ministra Rolnictwa indywidualną nagrodą I stopnia przez Ministra Edukacji Narodowej; dwukrotnie przez PAN medalem im. Oczapowskiego i nagrodą Komitetu Nauki i Techniki, wyróżniony dwukrotnie odznaką ”Zasłużony dla Akademii Rolniczej we Wrocławiu”. Jest kombatantem odznaczonym Medalem Zwycięstwa i Wolności oraz Krzyżem Armii Krajowej.