Licznar Stanisława Elżbieta Urodzona 18 czerwca 1941 roku w Tarnopolu. Studiowała w latach 1959–1964 na Wydziale Rolniczym Wyższej Szkoły Rolniczej we Wrocławiu. Od ukończenia studiów pracuje w Katedrze Gleboznawstwa Akademii Rolniczej we Wrocławiu.
W 1973 roku na Wydziale Rolniczym AR we Wrocławiu obroniła pracę doktorską na temat Rędziny i gleby nawapieniowe Opolszczyzny w świetle badań mikromorfologicznych i fizykochemicznych wykonaną pod kierunkiem prof. dr. hab. Stanisława Kowalińskiego. Stopień doktora habilitowanego nauk rolniczych w zakresie agronomii, specjalność gleboznawstwo uzyskała w 1990 roku na Wydziale Rolniczym AR we Wrocławiu na podstawie rozprawy Rędziny Polski południowo-zachodniej i ich właściwości submikromorfologiczne. W roku 2000 otrzymała tytuł naukowy profesora.
Odbyła staże naukowe w PAN w Warszawie, na Uniwersytecie Wrocławskim, w Holandii i Słowacji.
Aktywny członek Polskiego Towarzystwa Gleboznawczego (PTG). Wiceprzewodnicząca Oddziału Wrocławskiego PTG. W latach 1995–1999 członek Sądu Koleżeńskiego przy Zarządzie Głównym PTG. Od roku 1995 przewodnicząca Komisji Rewizyjnej przy Zarządzie Głównym w Polskim Towarzystwie Humusowym.
Wypromowała jednego doktora, była opiekunem 31 prac magisterskich, recenzowała 2 prace doktorskie, 1 pracę habilitacyjną. Jest współautorem 2 skryptów do ćwiczeń z gleboznawstwa. Brała udział w 6 konferencjach i sympozjach krajowych i zagranicznych, poświęconych zagadnieniom próchnicy, żyzności i degradacji gleb.
Łączny dorobek naukowy obejmuje 102 pozycji, w tym 63 oryginalne prace twórcze. Ważną pozycję w dorobku stanowią opracowania dotyczące rędzin i gleb nawapieniowych Polski południowo-zachodniej. Jej działalność naukowa dotyczy zagadnień mikromorfologii, genezy i degradacji gleb oraz recyklingu i utylizacji odpadów organicznych.
Za działalność naukową i dydaktyczną wyróżniona była 2 nagrodami Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego, czternastoma nagrodami Rektora oraz Złotym Krzyżem Zasługi.