Lipanowicz Jerzy Urodził się 18 stycznia 1921 roku we Lwowie. Po uzyskaniu świadectwa dojrzałości i udziale w kampanii wrześniowej studiował w latach 1939–1941 i 1944–1945 we Lwowie w Akademii Medycyny Weterynaryjnej (Lwowskim Instytucie Weterynarii), pracując równocześnie w charakterze p.o. asystenta w Katedrze Anatomii Opisowej Zwierząt Domowych, pod kierownictwem prof. Antoniego Banta. Repatriowany w 1945 roku, ukończył studia na Wydziale Medycyny Weterynaryjnej Uniwersytetu i Politechniki we Wrocławiu w 1947 roku.
W 1946 roku rozpoczął pracę na tymże wydziale jako młodszy asystent, najpierw w Klinice Chorób Wewnętrznych, a później w Klinice Chorób Zakaźnych, pod kierownictwem prof. Zygmunta Markowskiego. W 1947 roku awansował na starszego asystenta, w 1952 – po uzyskaniu w 1951 roku stopnia doktora medycyny weterynaryjnej na podstawie rozprawy Próba biologiczna w niedokrwistości zakaźnej koni – na adiunkta. W 1959 roku uzyskał tytuł docenta, obejmując równocześnie kierownictwo Kliniki Chorób Zakaźnych w Katedrze Epizootiologii Wydziału Weterynaryjnego WSR we Wrocławiu.
W 1959 roku otrzymał tytuł profesora nadzwyczajnego nauk weterynaryjnych. W latach 1960–1962 pełnił obowiązki prodziekana Wydziału Weterynaryjnego WSR.
Profesor Jerzy Lipanowicz jest autorem 73 publikacji, w tym 43 prac, komunikatów i artykułów naukowych z zakresu gruźlicy (diagnostyki serologicznej i alergicznej), leptospirozy oraz stosowania biopreparatów w lecznictwie chorób zakaźnych zwierząt domowych. Opublikował szereg bardzo pożytecznych prac z zakresu epizootiologii w prasie rolniczej.
W latach 1956–1961 pełnił obowiązki sekretarza Redakcji Zeszytów Naukowych WSR we Wrocławiu oraz kierownika Działu Wydawnictw Naukowych. Od r. 1961 był członkiem Komisji Wydawnictw Weterynaryjnych w Komitecie Nauk Weterynaryjnych PAN, a od 1962 – członkiem Redakcji Wydawnictw (Seria B) Wrocławskiego Towarzystwa Naukowego.
W pierwszych latach swej pracy we Wrocławiu współdziałał w organizowaniu Wydziału Medycyny Weterynaryjnej Uniwersytetu i Politechniki. W latach późniejszych brał czynny udział w życiu uczelni jako członek różnych komisji i przewodniczący Rady Zakładowej ZNP przy WSR. Był członkiem zwyczajnym Wrocławskiego Towarzystwa Naukowego, Polskiego Towarzystwa Nauk Weterynaryjnych, Polskiego Towarzystwa Endokrynologicznego.
Profesor J. Lipanowicz odznaczony został Srebrnym Krzyżem Zasługi, Medalem X-lecia PRL i Odznaką XV-lecia Wyzwolenia Dolnego Śląska.
Zmarł 22 kwietnia 1971 roku. Spoczywa na cmentarzu św. Wawrzyńca przy ul. O. Bujwida we Wrocławiu.