Lorenc Władysław Urodził się 5 lipca 1909 roku w Leżachowie. Naukę rozpoczął w 4-klasowej Szkole Ludowej Męskiej im. Konarskiego w Jarosławcu, przechodząc następnie do Szkoły Wydziałowej Męskiej im. P. Skargi. Naukę kontynuował w Państwowym Gimnazjum nr 2 o profilu matematyczno-przyrodniczym w Jarosławiu, gdzie uzyskał świadectwo dojrzałości w roku 1931. W tym samym roku przyjęty został na pierwszy rok studiów zoologicznych Wydziału Matematyczno-Przyrodniczego Uniwersytetu we Lwowie. Studia ukończył w roku 1936, uzyskując stopień magistra filozofii.
Jeszcze przed ukończeniem studiów, w latach 1933–1936 pracował w Katedrze Zoologii Ogólnej, zajmując się zagadnieniami z dziedziny cytologii i histologii. W latach 1936–1938 był młodszym asystentem w Katedrze Zoologii Ogólnej Uniwersytetu we Lwowie. W tym też okresie (1936–1937) otrzymał stypendium rządowe, odbywał też praktykę przedegzaminową z przyrodoznawstwa w X Państwowym Liceum i Gimnazjum we Lwowie. Od roku 1940 pracował jako starszy asystent w Katedrze Histologii i Embriologii Akademii Medycyny Weterynaryjnej we Lwowie, pełniąc w okresie 1944–1945 obowiązki Kierownika tej Katedry.
We wrześniu 1945 roku wraz z rodziną repatriował się do Wrocławia.
W pierwszym roku akademickim Uniwersytetu i Politechniki we Wrocławiu na jego uroczystej inauguracji 9 czerwca 1946 roku odbyła się pierwsza po wojnie uniwersytecka promocja doktorska na Wydziale Przyrodniczym. Stopień doktora otrzymał na podstawie pracy Badania nad wiciowcami z rodzaju Lophomonas.
Od 1945–1946 roku pracował jako starszy asystent w Katedrze Histologii i Embriologii Wydziału Medycyny Weterynaryjnej Uniwersytetu i Politechniki Wrocławskiej, a następnie na stanowisku adiunkta w Katedrze Histologii i Embriologii na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Wrocławskiego. Od listopada 1946 do marca 1949 pełnił obowiązki adiunkta w Katedrze Fizjologii tego samego wydziału. Od marca 1949 do czerwca 1950 był adiunktem, a następnie zastępcą profesora i kierownikiem Zakładu Histologii i Embriologii Wydziału Weterynaryjnego Wyższej Szkoły Rolniczej we Wrocławiu. Brał czynny udział w odbudowie i organizacji od podstaw Zakładu Histologii i Embriologii Wydziału Weterynaryjnego Wyższej Szkoły Rolniczej we Wrocławiu. W styczniu 1950 roku w Akademii Medycznej w Poznaniu habilituje się na podstawie pracy habilitacyjnej Morfologiczne przemiany grasicy w rozmaitych okresach życia ssaków ze szczególnym uwzględnieniem śpiączki zimowej. W 1954 roku zostaje zastępcą profesora, zaś pół roku później docentem.
Był wielokrotnie nagradzany i odznaczany za zasługi dla odbudowy oraz rozwoju wrocławskiego ośrodka naukowego i sportowego.
W roku 1949 zostaje kierownikiem Zakładu Histologii i Embriologii, pełniąc tę funkcję do swojej śmierci w 1957 roku.
Zmarł nagle 17 czerwca 1957 roku. Pochowany został na cmentarzu Osobowickim we Wrocławiu.