Madej Janusz A. Urodził się 5 lipca 1947 roku we Wrocławiu. Studia weterynaryjne z wyróżnieniem ukończył w WSR we Wrocławiu w 1971 roku. Stopień doktora nauk weterynaryjnych otrzymał w 1975 roku w Akademii Rolniczej we Wrocławiu na podstawie pracy Wpływ cukrzycy alloksanowej i glukozowej na zachowanie się larw Trichinella spiralis u myszy (promotor – prof. dr hab. Czesław Kaszubkiewicz), natomiast stopień doktora habilitowanego nauk weterynaryjnych w AR we Wrocławiu na podstawie rozprawy Badania nad wpływem wybranych czynników egzogennych w patomechanizmie białaczek limfatycznych u myszy w 1982 roku. Tytuł naukowy profesora otrzymał w 1992 roku, a stanowisko profesora zwyczajnego w 1995 roku. Jest specjalistą z zakresu onkologii weterynaryjnej (m.in. autorem dwóch podręczników z tego zakresu), dotyczącej zarówno nowotworów doświadczalnych, jak i spontanicznych u ludzi i zwierząt.
W latach 1993–1995 był prodziekanem, przez trzy kadencje był członkiem Komitetu Nauk Weterynaryjnych PAN, członkiem Komitetu Badań Naukowych w latach 1995/97 oraz jest członkiem Komitetu Redakcyjnego Polish Journal of Veterinary Sciences. Od 1994 roku jest kierownikiem Katedry Anatomii Patologicznej, Fizjopatologii i Weterynarii Sądowej.
Wypromował 7 doktorów, w tym 4 z zagranicy (Niemcy – 3 osoby, Syria – 1), był recenzentem dwu wniosków o tytuł profesora, jednej habilitacji i 11 prac doktorskich.
Jest autorem 195 prac naukowych drukowanych w czasopismach krajowych i zagranicznych (42 pozycje), w tym 5 podręczników: Patologia ogólna zwierząt, Patologia szczegółowa zwierząt, Ozonoterapia w medycynie polskiej, Etiologia i patogeneza nowotworów (dwa wydania), słownika Vademecum pathomorphologicum et latino-polonicum lexicon peculiarium oraz skryptu Histopatologia zwierząt domowych. Profesor Janusz A. Madej jest także współautorem tłumaczenia podręcznika Allgemeine und speziele Chirurgie oraz autorem 80 komunikatów na kongresy i zjazdy naukowe (USA, Japonia, Francja, Niemcy, Anglia, Grecja, Austria, Czechy).
Otrzymał 3 nagrody naukowe i jedną dydaktyczną Ministra Szkolnictwa Wyższego lub Ministra Edukacji Narodowej, 3 nagrody naukowe Zarządu Głównego Polskiego Towarzystwa Nauk Weterynaryjnych, 2 Zarządu Głównego Polskiego Towarzystwa Patologów oraz 18 nagród Rektora.