Martini Zbisław Urodził się 20 maja 1912 roku we Lwowie. Studiował na Politechnice Lwowskiej na Wydziale Mechanicznym i na Wydziale Hutniczym. Pracę jako asystent rozpoczął na Wydziale Hutniczym w 1937 roku. W okresie wojny pracował w Dublanach.
Po wyzwoleniu, w styczniu 1945 roku organizował pierwsze kursy traktorzystów oraz zaczynał współtworzyć pierwszy w Polsce Instytut Mechanizacji i Elektryfikacji Rolnictwa w Warszawie. W 1947 roku zostaje oddelegowany do organizacji Katedry Konstrukcji Maszyn Rolniczych Politechniki Wrocławskiej, a następnie organizuje Wydział Mechanizacji Rolnictwa Politechniki Wrocławskiej, który rozpoczyna swą działalność w 1953 roku. Od 1951 do 1959 roku kieruje Katedrą Maszynoznawstwa Rolniczego na Wydziale Rolniczym. Mając gruntowne wykształcenie techniczne, był wybitnym specjalistą z zakresu konstrukcji maszyn rolniczych.
W roku 1958 wraz z Wydziałem Mechanizacji Rolnictwa przeniesiony został do Politechniki Poznańskiej, skąd przeszedł w 1961 roku do pracy w Akademii Rolniczej w Poznaniu, gdzie organizował Katedrę Maszynoznawstwa Rolniczego.
Doktorat nauk rolniczych uzyskał w 1959 roku, od 1959 roku był profesorem.
Wypromował 16 doktorów. W swej długoletniej działalności wykazywał niewyczerpaną energię i zapał do twórczej pracy na polu naukowym i organizacji życia naukowego w Polsce oraz w kształceniu młodej kadry naukowej. Był m.in. członkiem Komitetu Mechanizacji i Elektryfikacji Rolnictwa PAN, Komitetu Zagospodarowania Ziem Górskich PAN, koordynatorem prac badawczych z dziedziny mechanizacji rolnictwa w terenach górskich, członkiem Zespołu Problemowego Filmu Badawczego w Rolnictwie i Leśnictwie – PAN.
Został odznaczony medalami 10-lecia, 30-lecia, Komisji Edukacji Narodowej, Zasłużony Nauczyciel PRL oraz orderami Polonia Restituta, Krzyż Kawalerski Odrodzenia Polski oraz Złoty Krzyż Zasługi.
Zmarł 1 grudnia 1990 roku. Pochowany został na cmentarzu Junikowo w Poznaniu.