Michalski Zbigniew Urodził się 10 grudnia 1926 roku w Lubaczowie. Świadectwo dojrzałości otrzymał w 1948 roku w I Gimnazjum i Liceum Ogólnokształcącym w Jarosławiu. Studia weterynaryjne rozpoczął w 1949 we Wrocławiu. Dyplom lekarza weterynarii otrzymał w 1953 roku.
W latach 1955–1961 studiował na Wydziale Lekarskim Akademii Medycznej we Wrocławiu, gdzie otrzymał dyplom lekarza medycyny.
W latach 1953–1955 pracował jako lekarz weterynarii – epizootiolog w Powiatowym Zarządzie Weterynarii w Lubaczowie. Od sierpnia 1955 roku podjął pracę w Katedrze Anatomii Patologicznej i Weterynarii Sądowej jako nauczyciel akademicki, gdzie pracował do emerytury.
Pracując w Katedrze Anatomii Patologicznej przeszedł wszystkie szczeble kariery zawodowej. W roku 1963 uzyskał stopień naukowy doktora nauk weterynaryjnych, w 1971 doktora habilitowanego, a w 1985 profesora.
Równolegle z pracą naukowo-dydaktyczną na Wydziale Medycyny Weterynaryjnej pracował w przychodni lekarskiej jako lekarz medycyny (specjalista internista – reumatolog).
Całokształt jego dorobku naukowego obejmuje 65 pozycji, w tym 40 publikacji, 5 wydań skryptów i 11 ekspertyz naukowych.
Prace naukowe profesora Z. Michalskiego dotyczyły diagnostyki nowotworów u zwierząt, zaburzeń rozwojowych, regeneracji, adaptacji przeszczepionych tkanek i ich odrzucania, niektórych zatruć zwierząt i ludzi (alkohol metylowy i azotyny) oraz etiopatogenezy i patomorfologii chorób zakaźnych zwierząt.
Był prodziekanem wydziału 1984–1990, współorganizatorem studium doktoranckiego. Za całokształt swej działalności otrzymał odznaczenia i nagrody Ministra oraz Rektora.