Monkiewicz Jerzy Urodził się 15 maja 1940 roku w Telszach k. Kowna. Szkołę podstawową, a następnie liceum ogólnokształcące ukończył w Krzeszowicach w roku 1958. W tym samym roku rozpoczął studia na Wydziale Weterynaryjnym w Wyższej Szkole Rolniczej we Wrocławiu, które ukończył w 1965 roku uzyskując dyplom lekarza weterynarii. Stopień doktora nauk weterynaryjnych otrzymał w roku 1971 na Wydziale Weterynaryjnym Wyższej Szkoły Rolniczej we Wrocławiu na podstawie rozprawy Określenie trwałości witaminy A podczas wytwarzania i przechowywania wybranego rodzaju pasztetu. Natomiast stopień doktora habilitowanego nauk rolniczych na Wydziale Zootechnicznym Akademii Rolniczej w roku 1988 na podstawie rozprawy Analiza skutków oddziaływania Legnicko-Głogowskiego Okręgu Miedziowego na organizm i użytkowość krów. W roku 1996 otrzymał tytuł profesora nadzwyczajnego, a 2001 stanowisko profesora zwyczajnego.
Odbył staż naukowy w Finlandii (Instytut Mięsoznawstwa Uniwersytetu w Helsinkach) oraz w byłym ZSSR, Czechosłowacji, Węgrzech, Stanach Zjednoczonych, Słowacji.
W latach 1973–1976 był członkiem Rady Szkoły ds. Młodzieży. W latach 1986–1990 pełnił funkcję Społecznego Inspektora Pracy. Od roku 1996 został powołany na rzecznika dyscyplinarnego dla nauczycieli akademickich. W roku 1976 był przewodniczącym ds. spisu powszechnego i sekretarzem Komisji Wyborczej do Senatu. Wielokrotnie powoływano go na przewodniczącego komitetów naukowych konferencji międzynarodowych i ogólnopolskich (Tarnów, Kietrz, Bydgoszcz, Poznań, Warszawa).
Był promotorem 3 prac doktorskich oraz 86 prac magisterskich. Wykonał szereg recenzji prac habilitacyjnych, doktorskich oraz projektów badawczych. Autor dwóch podręczników: Biologia rozrodu i Kynologia – wiedza o psie, dwóch skryptów z zakresu genetyki i hodowli zwierząt. Dorobek naukowy to 157 publikacji, w tym: 75 oryginalnych prac twórczych, monografii i rozpraw. Wyniki swych prac prezentował na konferencjach zagranicznych, m.in. w Helsinkach, Cordobie, Brnie, Berlinie, Nitrze.
Jest specjalistą w zakresie ograniczania negatywnych skutków wpływu skażonego środowiska przez ksenobiotyki na zdrowie zwierząt użytkowanych w rejonach zagrożonych. Jest twórcą preparatu ograniczającego wchłanianie metali ciężkich i wypierającego już nagromadzone metale z organizmu bydła.
Odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi, Medalem za współpracę z KGHM z okazji XXXV Lat Polskiej Miedzi”. Wyróżniony Nagrodą Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego i 22-krotnie nagrodą Rektora.