Nowacki Wojciech Urodził się 10 października 1950 roku w Lesznie. W mieście tym ukończył Szkołę Podstawową nr 3 oraz I Liceum Ogólnokształcące.
W 1974 roku ukończył studia, uzyskując tytuł lekarza weterynarii na Wydziale Medycyny Weterynaryjnej Akademii Rolniczej we Wrocławiu.
Działalność naukową rozpoczął w 1970 roku w Studenckim Kole Naukowym Medyków Weterynaryjnych pod opieką prof. dr hab. Marii Nikołajczuk.
Stopień doktora nauk weterynaryjnych otrzymał na podstawie rozprawy Identyfikacja limfocytów T i B bydła (promotor – prof. dr hab. Zbigniew Wieczorek), a stopień doktora habilitowanego nauk weterynaryjnych na podstawie rozprawy Leukocyty świń produkujące interferon alpha po indukcji wirusem zapalenia żołądka i jelit (TGE). W 1999 roku powierzono mu stanowisko profesora nadzwyczajnego. Od 2000 roku pełni funkcję kierownika Katedry Prewencji i Immunologii Weterynaryjnej.
W latach 1975–1978 był słuchaczem Studium doktoranckiego w Instytucie Immunologii i Terapii Doświadczalnej PAN we Wrocławiu. Zaliczył kursy specjalistyczne na AM w Krakowie (1977) i AM w Poznaniu (1986). Odbył staże naukowe we Francji: Ecole Nationale Vétérinaire d´ Alfort (1987), Institut du Cancer et d´ Immunogénétique – Villejuif (1989), L´ Association Claude Bernard – Paryż (1989–1990); Klinika weterynaryjna Dr J. Croué – Feneu (1990); Laboratoire de Virologie et Immunologie Moléculaires – Jouy en Josas (1990–1992), Laboratoire des Maladies Métaboliques – St. Genes – Champanelle (1994) oraz współpracował naukowo z tym laboratorium w ramach realizowanego projektu KBN (1995–1997).
Praca zawodowa: 27 lat, jako nauczyciel akademicki w Katedrze Patologii Rozrodu Zwierząt i Klinice Położniczej od 1974 do 1980; w Katedrze Fizjopatologii od 1981 do 1987, a następnie w Zakładzie, Katedrze Prewencji i Immunologii Weterynaryjnej.
Ważniejsze prace naukowe dotyczyły: monitorowania zdrowia psów, odporności komórkowej i humoralnej, badań białek ostrej fazy zapalnej u bydła, syndromu Haemophilus somnus, modulacji odpowiedzi immunologicznej, badań nad interferonem alfa oraz wpływem niedoboru magnezu na proces zapalny i status immunologiczny zwierząt doświadczalnych.
Jego dorobek stanowi 97 publikacji, z których 43 to oryginalne prace twórcze, 37 pozycji opublikowanych jest w językach obcych.
Wykonał 1 recenzję w przewodzie doktorskim, był członkiem jury przewodu doktorskiego na Université d' Auvergne (Francja). Był opiekunem Studenckiego Koła Naukowego Medyków Weterynaryjnych, a następnie kuratorem wydziałowym od 1985 do 1989 roku.
Jest członkiem Polskiego Towarzystwa Nauk Weterynaryjnych i Polskiego Towarzystwa Immunologii Klinicznej i Doświadczalnej oraz I Lokalnej Komisji Etycznej.
Odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi. Wyróżniony nagrodą PTNW, nagrodą Ministra oraz 6 nagrodami Rektora.