Opaliński Czesław Urodził się 14 września 1928 roku w Gródku Jagiellońskim koło Lwowa. Następnie wraz z rodziną został przesiedlony na Dolny Śląsk i zamieszkał we wsi Kwietniki w powiecie Jawor. W 1946 roku został przyjęty do Liceum Pedagogicznego w Jeleniej Górze, gdzie uzyskał maturę. Pracował w szkole dla dorosłych w Kamieniołomach koło Jawora, a następnie w szkole w Jaworze. Studia na Uniwersytecie Wrocławskim, na kierunku rolnictwo ukończył w 1954 roku. Następnie podjął studia doktoranckie i równocześnie pracę nauczycielską, najpierw w Technikum Rolniczym w Bierutowie, a następnie w Technikum Melioracyjnym we Wrocławiu – Praczach. Stopień doktora nauk rolniczych uzyskał w 1959 roku. Promotorem pracy doktorskiej był prof. dr hab. Bronisław Golonka. Stopień doktora habilitowanego nauk rolniczych uzyskał w 1967 roku. Tytuł profesora nadzwyczajnego nauk rolniczych uzyskał w 1976 roku, a profesora zwyczajnego w 1990 roku. W 1998 roku przeszedł na emeryturę.
Specjalizował się w ekonomice budownictwa wodno-melioracyjnego oraz rolniczego. W latach 1961–1962 odbył staż naukowo-dydaktyczny w Stanach Zjednoczonych jako stypendysta Rządu Federalnego (Ministerstwa Edukacji) i uzyskał certyfikat ukończenia studiów w dziedzinie systemu kształcenia zawodowego na średnim i uniwersyteckim poziomie w USA. Odbył również staże naukowe na Uniwersytecie w Moskwie i w Bułgarii.
W latach 1969–1972 pełnił funkcję dziekana Wydziału Melioracji Wodnych AR we Wrocławiu. Przez cztery kadencje był członkiem Senatu AR. Wieloletni członek komisji PAN Ekonomiki Rolnictwa oraz Techniki Rolniczej.
Wypromował 5 doktorów, w tym jednego z Ghany. Był opiekunem 76 prac magisterskich. Wykonał 8 recenzji prac doktorskich, 4 habilitacyjnych oraz 3 przy postępowaniu o nadanie tytułu profesora. Opracował i wydał kilka podręczników m.in. Ekonomika melioracji oraz Ekonomika budownictwa rolniczego. W druku jest podręcznik akademicki Zarządzanie małym przedsiębiorstwem.
Uczestniczył w wielu międzynarodowych konferencjach i kongresach, m.in. w Budapeszcie, Wiedniu, Moskwie, Waszyngtonie, w Carboudale (St. Illinois), Dawis (St. California) w Marienthal (RFN). Do Jego znaczących osiągnięć naukowych należy zaliczyć opracowanie technologii produkcji biogazu z gnojowicy z dodatkiem węgla brunatnego oraz ocieplanie budynków inwentarskich pianką krylaminową (mocznikowo-formaldehydową).
Odznaczony Krzyżem Kawalerskim i Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski, Złotym Krzyżem Zasługi oraz Medalem Edukacji Narodowej. Otrzymał dwie nagrody Ministra Szkolnictwa Wyższego, jedną Ministra Rolnictwa oraz 12 nagród Rektora Akademii Rolniczej we Wrocławiu.