Perkal Julian Urodził się 24 kwietnia 1913 roku w Łodzi. Szkołę podstawową ukończył w Łodzi, a liceum w Sieradzu. W latach 1932–1937 studiował matematykę na Uniwersytecie Warszawskim. W 1950 roku obronił na Wydziale Przyrodniczo-Matematycznym Uniwersytetu Wrocławskiego pracę doktorską Uwagi o oznaczeniach objętości pni drzewnych (promotor - prof. dr hab. Hugo Steinhaus). W 1955 roku objął stanowisko docenta, a dwa lata później otrzymał tytuł naukowy profesora nadzwyczajnego.
Po studiach, aż do wybuchu II wojny światowej, pracował jako technik w prywatnym biurze mierniczym. W okresie wojny przebywał w Uzbekistanie, gdzie również pracował jako mierniczy. Po powrocie w 1946 roku z Uzbekistanu, osiedla się we Wrocławiu i rozpoczyna pracę na Uniwersytecie i Politechnice na stanowisku starszego asystenta w Katedrze profesora Steinhausa. Od 1949 roku pracuje również w Instytucie Matematycznym Polskiej Akademii Nauk na stanowisku adiunkta.
W 1962 r. odbył 6-miesięczny staż naukowy w Uniwersytecie Berkeley (USA).
We wrześniu 1951 roku podjął pracę w Wyższej Szkole Rolniczej we Wrocławiu, na Wydziale Rolniczym, na stanowisku zastępcy profesora w Katedrze Statystyki. Jednocześnie zostaje kierownikiem Katedry Statystyki. Od początku października 1952 roku do końca lutego 1953 roku był prodziekanem na Wydziale Rolniczym. We wrześniu 1953 roku, po zakończeniu pracy w WSR, kontynuuje pracę na Uniwersytecie Wrocławskim. Był kierownikiem Katedry Zastosowań Matematyki (1960–1965) i przez dwa lata (1956–1958) dziekanem Wydziału Matematyki, Fizyki i Chemii UW. W 1964 roku zostaje powołany na okres 3 lat na członka Rady Naukowej Instytutu Biologii Stosowanej WSR we Wrocławiu. Był również kierownikiem Działu Zastosowań Przyrodniczych, Gospodarczych i Technicznych oraz członkiem Rady Naukowej Instytutu Matematycznego PAN, członkiem Komitetu Nauk Matematycznych PAN, członkiem Prezydium Komisji Antropometrii PAN, członkiem Komisji Terapii Wydziału VI Nauk Medycznych PAN, członkiem Rady Naukowej Zakładu Antropologii PAN, kuratorem Zakładu Statystyki i Metod Matematycznych Akademii Wychowania Fizycznego w Warszawie, redaktorem naczelnym Listów Biometrycznych, prezesem Oddziału Wrocławskiego Polskiego Towarzystwa Matematycznego, członkiem Wrocławskiego Towarzystwa Naukowego oraz innych towarzystw naukowych krajowych i zagranicznych. Był współzałożycielem i pierwszym prezesem Polskiego Towarzystwa Biometrycznego.
Był promotorem 6 prac doktorskich. Opublikował 91 prac naukowych. Jego trzytomowy podręcznik Matematyka dla rolników i przyrodników został wyróżniony nagrodą Ministra Szkolnictwa Wyższego. Prawie wszystkie spośród Jego prac dotyczą zastosowań matematyki. Opracował zarówno konkretne zagadnienia praktyczne antropologii, medycyny, dendrometrii, biologii i rolnictwa, jak też ogólne metody przydatne w różnych dziedzinach nauk eksperymentalnych. Był jednym z najbliższych współpracowników profesora Steinhausa i kontynuatorem wielu Jego pomysłów i osiągnięć naukowych.
Rezultaty swoich prac prezentował na wielu konferencjach naukowych m.in. w Czechosłowacji, Francji, Niemczech i na Węgrzech.
Zmarł 17 września 1965 roku. Pochowany został na cmentarzu przy ulicy Grabiszyńskiej we Wrocławiu.