Raułuszkiewicz Stanisław Urodził się 28 stycznia 1926 roku w Suwałkach. Studiował na Wydziale Weterynaryjnym Uniwersytetu i Politechniki we Wrocławiu (1947–1952). Dyplom lekarza weterynarii otrzymał w 1952 roku. Pracę zawodową rozpoczął w 1952 roku w Warszawie w Departamencie Weterynarii Ministerstwa Rolnictwa na stanowisku inspektora. W 1953 roku pracował w Gorzowskich Z.P. Biowet w Gorzowie Wlkp. Od 1953 roku pracownik Katedry Patologii Rozrodu i Kliniki Położniczej Wydziału Weterynaryjnego WSR we Wrocławiu, kolejno aspirant (1953–1957), st. asystent (1957–1958), adiunkt (1958–1987), docent (1987–1991), profesor nadzwyczajny (1991–1994), profesor zwyczajny (1995–1997). Od września 1996 roku przeszedł na emeryturę.
Stopień naukowy doktora nauk weterynaryjnych uzyskał w 1961 roku. Stopień naukowy doktora habilitowanego 17 grudnia 1985 roku. Tytuł naukowy profesora nauk weterynaryjnych otrzymał w 1991 roku, a na stanowisko profesora zwyczajnego został mianowany w 1995 roku.
Promotor 6 prac doktorskich. Recenzent 6 prac habilitacyjnych i 8 prac doktorskich. Autor i współautor 252 prac. Współautor 21 prac wdrożeniowych i autor 2 patentów.
Zakres badań koncentruje się wokół patologii i fizjologii rozrodu oraz gruczołu mlekowego, terapii i profilaktyki: bydła, świń, klaczy, psów. Zastosowanie praktyczne uterografii u bydła i wpływ zablokowania receptorów beta-adrenergicznych we wczesnym okresie poporodowym na przebieg inwolucji macicy u krów. Badania cytologiczne i cytogenetyczne w oparciu o oznaczanie chromatyny płciowej metodą Shora u zwierząt domowych i hodowlanych, cytogenetyczne u bydła (kariotyp), psów, goryli (oznaczanie chromosomu Y). Zastosowanie metody fluorescencyjnej do analizy komórek interfazalnych zwierząt domowych, małp i człowieka.
Członek Polskiego Towarzystwa Nauk Weterynaryjnych (1953–2000), kierownik Sekcji Rozrodu Zwierząt oraz Sztucznego Unasienniania Polskiego Towarzystwa Nauk Weterynaryjnych (1988–1996), Polskiego Towarzystwa Genetycznego (przewodniczący Oddziału we Wrocławiu w latach 1967–1982), Polskiego Stowarzyszenia Filmu Naukowego (członek założyciel Oddziału we Wrocławiu i przewodniczący w latach 1964–1968), Dolnośląskiej Izby Lekarsko-Weterynaryjnej w latach 1990–2000.
Otrzymał Nagrodę Ministra oraz 11 nagród Rektora. Odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi, Złotą Odznaką ZNP, Medalem im. Emila Přibyla VSV Brno CSSR, Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski.