Rojek Stanisław Urodził się 14 grudnia 1926 roku w Zabełczu – Nowym Sączu. Studia wyższe odbył na Wydziale Rolniczym Wyższej Szkoły Rolniczej w Olsztynie, uzyskując w 1952 r. tytuł inżyniera oraz w Poznaniu, w 1953 roku tytuł magistra. W latach 1953–1955 był zatrudniony w Wyższej Szkole Rolniczej w Poznaniu na stanowisku asystenta, a następnie w Wyższej Szkole Rolniczej we Wrocławiu w latach 1955–1959 – aspirant, 1959–1961 – st. asystent, 1961–1970 – adiunkt, 1970–1985 – docent. Tytuł profesora nadzwyczajnego otrzymał w 1985 roku. W latach 1981–1984 prodziekan na Wydziale Melioracji Wodnych Akademii Rolniczej we Wrocławiu i 1984–1990 – prorektor ds. współpracy z gospodarką narodową i RZD. Kierownik Katedry Rolniczych Podstaw Kształtowania Środowiska – 1991–1997, a w latach 1972–1996 – opiekun naukowy Rolniczego Zakładu Doświadczalnego w Samotworze. Członek Polskiego Towarzystwa Gleboznawczego – 1961, ZNP – 1961–1980, NSZZ ”Solidarność” 1980–1981, Polskie Towarzystwo Nauk Agrotechnicznych – 1983, Ogólnopolska Społeczna Organizacja Chłopska WICI – 1990, przewodniczący Komisji Rewizyjnej, 1995–2000 Marszałek WICI od 2000 roku.
Specjalność naukowa: gospodarka wodna gleby i roślin, nawadnianie roślin, racjonalna uprawa roślin (produkcja zdrowej żywności).
Osiągnięcia: współtwórca szkoły naukowej nawadniania roślin oraz gospodarki wodnej gleby i roślin (1965–1980).
Autor ponad 150 prac naukowych i popularnonaukowych, w tym podręcznika Agroklimatyczne podstawy melioracji wodnych w Polsce (współautor) 1982, podręcznika Potrzeby wodne roślin uprawnych (współautor) 1989.
Otrzymał trzykrotnie Nagrodę Ministra Edukacji Narodowej – w latach 1971, 1983, 1990; nagrody Rektora AR – dwudziestojednokrotnie; Złoty Krzyż Zasługi 1974; Krzyż Kawalerski OOP 1986, złota odznaka ZNP 1978.